Blog Sekcji Prawa Własności Intelektualnej TBSP UJ

Analiza ACTA - wspólny projekt INPRIS, Maruta i Wspólnicy oraz Parastudio

2012-02-01T17:24:00.009+01:00

Zachęcam do zapoznania się z przygotowanym przez Nas tj. Think Tank INPRIS, kancelarię Maruta i Wspólnicy oraz Parastudio, opracowaniem dotyczącym ACTA.

Bezpośredni link do opracowania znajduje się tutaj. Warto również zapoznać się z przygotowaną w ramach projektu infografiką (także znajduje się pod powyższym linkiem na stronie INPRIS-u).

Jako jeden ze współautorów zachęcam do polemiki. Uprzedzam jednocześnie, że strona INPRIS-u jest chyba obecnie trochę przeciążona ;)

2.02.2012 r.
Niestety są wciąż problemy ze stroną INPRIS-u, więc polecam również alternatywne miejsca, gdzie można pobrać opracowanie:
http://corydoras.nazwa.pl/pub/120130_ACTA_Analiza.pdf

i infografikę:
https://dl.dropbox.com/s/850upb9mx5q5a13/ACTA-read3.jpg

Kolejne nowości w systemie ochrony danych osobowych

2012-01-28T13:42:00.002+01:00

Dziś przypada 31. rocznica sporządzenia Konwencji 108 Rady Europy, a co za tym idzie obchodzimy Europejski Dzień Ochrony Danych Osobowych;) W tym roku - w wyjątkowo ciekawych okolicznościach.

W czasie, gdy na ulicach polskich miast trwają liczne protesty przeciwko przyjęciu przez Polskę ACTA, szykuje się znaczna reforma systemu ochrony danych osobowych. Projekt unijnego Rozporządzenia wyciekł do sieci już w grudniu ubiegłego roku, wzbudzając pewne zainteresowanie opinii publicznej, a kilka dni temu na stronie GIODO (a konkretnie tutaj) pojawiła się oficjalna informacja na ten temat. O "pakiecie" przepisów dotyczących ochrony prywatności można też przeczytać u źródła, na stronach Komisji Europejskiej (klik).

Z pewnością temat zostanie jeszcze poruszony na blogu.

PS. W imieniu Sekcji PWI TBSP UJ, składam najlepsze życzenia wszystkim czytelnikom bloga - posiadaczom danych osobowych ;)

Wyniki konkursu z prawa własności przemysłowej - oceny

2012-01-25T22:05:00.002+01:00

Mam przyjemność zakomunikować że oceny pozytywne z konkursu prawo własności przemysłowej otrzymali:

Puchatek - bdb

Darek - bdb

liska6 -bdb

Szczypiór - +db

Joaś - +db

Nagrodzonym ocenami serdecznie gratulujemy, a pozostałym dziękujemy za wzięcie udziału.

Konkurs z prawa własności przemysłowej - Kazusy

2012-01-23T21:47:00.002+01:00

Osoby których kazusy zostały przekazane Pani Profesor Traple do oceny to :

Darek

Joaś

Puchatek

Szczypiór

Liska6

Jak tylko dostaniemy odpowiedź od Pani Profesor, zostaniecie bezzwłocznie powiadomieni.

Sekcja na Facebooku i Twitterze :)

2012-01-22T22:18:00.004+01:00

W imieniu Sekcji chciałbym zaprosić do odwiedzenia naszego profilu na portalu Facebook oraz na portalu Twitter.
Zachęcamy również do polubienia i obserwowania nas na tych portalach :)
Bezpośrednio z bloga można przejść na nasze profile poprzez przyciski po prawej stronie
Facebook

Twitter

SOPA cz. 3 oraz ACTA

2012-01-21T16:38:00.013+01:00

Tak jak pisałem w poprzednim wpisie na temat SOPA głosowanie nad SOPA, a także drugą kontrowersyjną ustawą amerykańskiego kongresu PIPA (Protect IP Act) zostało odłożone na czas wypracowania konsensusu co do kształtu tych regulacji.
Wypowiedź autora SOPA Lamara Smitha na posiedzeniu kongresu 20 stycznia świadczy jednak o tym, że ustawa ta może wrócić w najbliższym czasie, pytanie brzmi tylko w jaki stopniu zostanie ona zmieniona. Lamar stwierdza :

“The problem of online piracy is too big to ignore. American intellectual property industries provide 19 million high-paying jobs and account for more than 60 percent of U.S. exports. The theft of America’s intellectual property costs the U.S. economy more than $100 billion annually and results in the loss of thousands of American jobs. Congress cannot stand by and do nothing while American innovators and job creators are under attack.

Zastanawia mniej w jaki sposób dokonywane są wyliczenia, na które powołuje się kongresmen.
Jeśli nawet liczby zgadzałby się ze stanem rzeczywistym to w jaki sposób miała pomóc w tym ustawa, która odcina strony internetowe przykładowo małych przedsiębiorstw od źródeł dochodu i naraża je na straty, tylko na podstawie powiadomienia o przypuszczalnym naruszeniu własności intelektualnej.

Pozostaje mieć nadzieje, że zgodnie z tym o czym wspomniał Lamar :

“The Committee will continue work with copyright owners, Internet companies, financial institutions to develop proposals that combat online piracy and protect America’s intellectual property. We welcome input from all organizations and individuals who have an honest difference of opinion about how best to address this widespread problem. The Committee remains committed to finding a solution to the problem of online piracy that protects American intellectual property and innovation.”

kształt przyszłej regulacji będzie uwzględniał stanowisko zarówno wielkich posiadaczy praw autorskich, firm internetowych, jak i organizacji pozarządowych oraz zwykłych użytkowników internetu, którzy mogą mieć zupełnie inne zdanie na temat problemu, z którym próbuje sobie poradzić Kongres.

Więcej na ten temat na

Debata w internecie na temat SOPA zakończyła się jednak małym zamieszaniem.
Popularna strona internetowa do dzielenia się plikami Megaupload została zamknięta a jej założyciele oskarżeni o naruszenie prawa autorskiego. W odwecie internetowa grupa Anonymous zaatakowała strony rządowe USA oraz niektóre strony amerykańskich organizacji zbiorowego zarządzania. Na skutek ataków DdoS wyłączone zostały między innymi strony MPAA czy RIAA. Przez pewien czas niedostępna była również strona Departamentu Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych.

Więcej na ten temat na

Tymczasem w Polsce rozgorzała na nowo debata na temat ACTA (Anti-Couterfeiting Trade Agreement).
Akt ten podobnie jak SOPA ma za zadanie chronić prawo autorskie w internecie, a także wprowadzić regulacje przeciwko podrabianym towarom. Niestety, podonie jak SOPA wzbudza wiele kontrowersji zarówno w sposobie jego tworzenia (dwa lata tajnych negocjiacji) jak i w samym kształcie regulacji.
Dziennik Internautów przeprowadził proste podsumowanie o ACTA. Dostępne pod tym adresem.

Kontrowersje wokół ACTA również dobrze prezentuje prosta animacja, która krąży na YouTube

W Polsce ACTA ma zostać podpisane 26 stycznia. Wniosek o podpisanie wraz z uchwałą Rady Ministrów dostępny jest pod tym adresem
Minister Administracji i Cyfryzacji poprosił jednak Premiera o wstrzymanie podpisania porozumienia i rozpoczęcie dyskusji publicznej. Więcej na ten temat na stronach Dziennika Internautów
Tymczasem na stronach Ministerstwa Gospodarki możemy spotkać się z takim oto wpisem. Najwidoczniej Ministerstwo widzi tylko pozytywne strony ACTA, nie dostrzegając problemów.

W miarę rozwoju sytuacji postaram się napisać coś więcej.
Zapraszam do debaty.

Aktualizacja
Na swoim serwisie Pan Piotr Waglowski udostępnił wiele ciekawych informacji na temat ACTA

Schowaj pieniądze, schowaj zegarek, kryj się, kryj! - wpis na temat Megaupload,SOPA, PIPA oraz ACTA
Materiały na temat ACTA (dla poszukujących merytorycznych informacji)
ACTA: sukces polskiej prezydencji, Polska podpisze umowę 26 stycznia w Tokio
Pytania o ACTA - ściąga dla dziennikarzy interesujących się tematem

Zapraszam do lektury.

Konkurs z prawa własności przemysłowej - wyniki testu

2012-01-20T17:09:00.003+01:00

Konkurs z prawa własności przemysłowej - wyniki testu

Fej1 - 13

petros - 18

Szczypiór - 14

liska6 - 19

Joaś - 17

emma - 11

Puchatek - 17

Konrad - 17

Darek - 19

korki - 12

Zgodnie z regulaminem konkursu - uzyskanie 13 punktów z testu jest koniecznym warunkiem by prace kazusowe uczestnika konkursu były sprawdzane. Członkowie sekcji wybiorą następnie 5 najlepszych prac kazusówych, które zostaną przekazane do oceny Pani Profesor Elżbiecie Traple. Ostateczną decyzję co do przyznania ocen z przedmiotu podejmie Pani Profesor.

Serdecznie dziękujemy wszystkim za uczestnictwo.

Test z poprawnymi opowiedziami znajduje się tutaj

Nominacje :)

2012-01-18T00:08:00.004+01:00

Składamy najserdeczniejsze gratulacje Pani prof. Elżbiecie Traple w związku z otrzymaną nominacją profesorską. Pani profesor jest niezmiennie od kilku lat opiekunem naukowym Sekcji Prawa Własności Intelektualnej TBSP UJ i stanowi silne oparcie dla wszelkich naszych inicjatyw i działań, w związku z czym wiadomość o nominacji profesorskiej stanowi dla nas podwójny powód do radości.

O nominacji można przeczytać m.in. na stronie Prezydenta RP.

Jeszcze raz gratulujemy i życzymy samych sukcesów w dalszej pracy!

Spór o banana - Velvet Underground v. Warhol Foundation

2012-01-15T16:43:00.005+01:00

Zespół Velvet Underground złożył pozew przeciwko Fundacji Andy'ego Warhola o naruszenie prawa do części okładki widocznej powyżej. Sam Andy Worhol był pomysłodawcą okładki zespołu, pierwotnie okładka ta była również naklejką, która można było "obrać" jak normalnego banana. Projekt ten został wykorzystany przez Velvet Underground (to czy ten projekt został podarowany zespołowi będzie między innymi przedmiotem sprawy) i stał się symbolem jednej z najbardziej znanych płyt zespołu. Sam banan nigdy nie zotał zarejestrowany ani jako utwór ani jako znak towarowy.
Zespół zwracał wcześniej uwagę fundacji na bezprawność udzielania przez nią licencji na to oznaczenie, jednak bez skutku. Pozew jest reakcją na udzielenie licencji przez fundację na rzecz firm produkujących akcesoria do produktów korporacji Apple.

W samej treści pozwu Velvet Undergroud powołuje się na szeroką rozpoznawalność swojej okładki.

The symbol has become so identified with The Velvet Underground ... that members of the public, particularly those who listen to rock music, immediately recognize the banana design as the symbol of The Velvet Underground

Sprawa jak dla mnie wyjątkowo ciekawa ze względu na sam przedmiot. Smaczku całej sprawie dodaje informacja że w sprawie tej samej płyty toczył się już spór sądowy. Poprzednio jednak chodziło o tył płyty, gdzie bezprawnie został wykorzystany wizerunek Erica Emersona.

Sam pozew dostępny jest na stronie Justia.com
Sprawa została opisana między innymi na Billboard.bizz
oraz RollingStone.com

Źródła grafik

Wikipedia

Polyvore/

SOPA cz.2 - ciekawostki z ostatnich dni.

2012-01-15T14:50:00.006+01:00

Nawiązując do mojego ostatniego wpisu odnośnie SOPA, debata w internecie cały czas trwa.

W ramach debaty The Guardian udostępnił na YouTube animację, która podobnie jak film TotalBiscuit wyjaśnia w prosty sposób czym jest SOPA i jakie niesie ze sobą zagrożenie dla internetu jaki znamy. Animacja dostępna jest między innymi na stronie The Guardian.

W ramach protestu przeciwko SOPA powstał pomysł wyłączenia na pewien okres czasu popularnych stron internetowych w sieci. Aktualnie taka akcja została zapowiedziana przez jeden z większych portali do dzielenia się ciekawymi treściami w internecie Reddit .
Wyłączenie Reddit z internetu zapowiedziane zostało na 18 stycznia i trwać ma 12 godzin.
Nad dołączeniem do akcji zastanawiają się takie portale jak Wikipedia, Google, Amazon, Yahoo! Facebook czy Twitter. Jeśli akcja na taką skalę zostałaby zrealizowana na pewno debata i świadomość społeczna na temat SOPA, rozrosłaby się w szybkim tempie.
Więcej na ten temat na YouTube na kanale TYT Network, czy też na stronie TIME

Dodatkowo w ramach protestu przeciwko SOPA, wielkie koncerny internetowe (m. in. google, amazon, Yahoo!, ebay, paypal) utworzyły platformę do walki przeciwko SOPA i innym projektom ustaw szkodliwym dla internetu. Więcej na stronie Netcoaliton

Na zakończenie kilka ciekawych oraz zabawnych treści odnośnie SOPA :)

Dan Bull brytyjski muzyk stworzył utwór SOPA Cabana, dostępny na YouTube w ramach swojej krytyki SOPA. Sama inicjatywa ze względu na sposób przekazu z pewnośćią zwróci uwagę większej ilośći osób na temat SOPA.

Jamie Lee Curtis Taete w swoim wpisie na vice.com prześwietlił stronę kongresmena będącego autorem kontrowersyjnej ustawy. Wynikiem tego sprawdzianu jest konkluzja, że strona autora SOPA, sama podpadałaby pod jej treść jako naruszająca prawa autorskie :)

EDYCJA (16.01.2012)
Uchwalenie SOPA zostało odłożone na czas wypracowania konsensusu co do jej kształtu.
Wszystko na skutek zbyt dużych kontrowersji i sprzeciwu społeczności internetowej odnośnie aktualnego brzmienia SOPA. Dodatkowo SOPA w aktualnym kształcie spotkała się ze sprzeciwem Białego Domu.

Więcej na http://www.washingtonmonthly.com/political-animal/2012_01/putting_sopa_on_a_shelf034765.php

Zmiany w UODO

2012-01-15T10:43:00.004+01:00

1 stycznia 2012 weszła w życie nowelizacja ustawy o ochronie danych osobowych, o których można przeczytać na stronie internetowej GIODO. Wśród głównych zmian wymieniono tam objęcie ochroną danych przedsiębiorców, znajdujące się w EDG oraz zmiany w związku z wymianą informacji między organami ścigania państw członkowskich UE.
Osobiście, cieszę się z powodu uchwalenia nowego brzmienia art. 47 ust. 1 i 2 oraz wprowadzenia ust. 1a, dotyczących przekazywania danych osobowych do państw trzecich na podstawie adekwatnego poziomu ochrony. Dotychczas, aby móc przekazać dane osobowe na tej podstawie, poziom ochrony w państwie musiał być przynajmniej taki jak w Polsce. Tymczasem Komisja Europejska wydawała decyzje o adekwatności ochrony wówczas, gdy państwo zapewniało "odpowiedni poziom" (zgodnie zresztą z dyrektywą 95/46/WE). Niby niewielka różnica, jednak niekoniecznie oznaczało to poziom wyższy niż w RP.
Zmiany, o których mowa w podlinkowanej informacji, nareszcie ujednoliciły przepisy w tym zakresie, a także zapewniły wytyczne, w oparciu o które należy oceniać poziom ochrony w państwie trzecim.

Spotkanie przy kawie nie tylko o prawie

2012-01-14T12:50:00.001+01:00

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych na spotkanie z cyklu "Przy Kawie nie tylko o prawie" z Panem Dr Piotrem Wasilewskim.
Spotkanie odbędzie się 16 stycznia o godzinie 18 w Piwnicy pod Kominkiem (ulica Bracka).
Spotkanie koncentrować się będzie na tematyce licencji Creative Commons.

Spotkania i debata na temat prawa autorskiego i wolnej kultury - Kraków !

2012-01-13T17:26:00.010+01:00

Krakowska Kawiarnia Naukowa zaprasza na debatę :

"Prawo Autorskie w Internecie Zasady Odpowiedzialności Użytkowników i Udostępniających Treści w Sieci"

Gościem specjalnym spotkania będą Pan Profesor Ryszard Markiewicz przewodniczący Komisji Prawa Autorskiego, a także dyrektor Instytutu Prawa Własności Intelektualnej oraz Pan Jarosław Lipszyc prezes fundacji Nowoczesna Polska.
Uczestnicy debaty postarają się odpowiedzieć na pytania takie jak :

Czy ściągając treści z Internetu staje się sieciowym złodziejem ?

Czy prawdą jest, że za skopiowanie zdjęcia grożą mi sankcje finansowe ?

Czy Creative Commons to dobre rozwiązanie ?

Co mam prawo ściągnąć z sieci, co mogę wykorzystać ?

Spotkanie odbędzie się 18 stycznia o godzinie 17:30 w Hotelu GALAXY przy ulicy Gęsiej 22A.
Wstęp na spotkanie jest wolny, dodatkowo została przewidziana transmisja na żywo pod adresem Radia Nowinki Politechniki Krakowskiej
Więcej informacji na temat miejsca oraz debaty pod adresem Krakowskiej Kawiarni Naukowej.

Dodatkowo Instytut Allerhanda zaprasza na seans filmu :

"Press Pause Play"
Reżyserem filmu jest David Dworsky i Victor Köhler. Seans połączony będzie z dyskusją wokół zagadnienia prezentowanego w filmie :

Wolna kultura czy wolny rynek?

Wprowadzenie do tematyki poprowadzi Pan Łukasz Węgrzyn - doradca polskich i zagranicznych koncernów medialnych i technologicznych.
Spotkanie odbędzie się 27 stycznia o godzinie 17:30 w Instytucie Allerhanda, Plac Sikorskiego 2/7.
Więcej na temat miejsca oraz samego wydarzenia na stronie Instytutu
Warto wcześniej zgłosić chęć udziału ze względu na ograniczoną ilość miejsc.

Oba spotkania zapowiadają się ciekawie, szczególnie interesuje mnie jak potoczy się debata na temat Prawa Autorskiego w Internecie.
Zachęcam wszystkich do uczestnictwa w tych wydarzeniach.

INFORMACJA DOTYCZĄCA KONKURSU

2012-01-12T21:17:00.005+01:00

Uprzejmie informuję, że warunkiem przystąpienia do konkursu jest opłaconie składki członkowskiej TBSP.

Ponadto, informuję iż na części kazusowej konkursu można korzystać z aktów prawnych, tj. z ustawy prawo własności przemysłowej, porozumienia TRIPS oraz konwencji paryskiej.

KONKURS Z PRAWA WŁASNOŚCI PRZEMYSŁOWEJ

2012-01-10T18:14:00.003+01:00

W imieniu Sekcji Prawa Własności Intelektualnej TBSP UJ zapraszam wszystkie osoby, które zdają w tym semestrze przedmiot prawo własności przemysłowej do uczestnictwa w konkursie z tego przedmiotu.

Konkurs odbędzie się w dniu 20 stycznia w godzinach 10 - 13 w sali audytoryjnej na ulicy Brackiej 12.

Zainteresowane osoby prosimy o przesłanie zgłoszenia na adres e-mail:

sekcja.pwi@tbsp.pl

z tematem: konkurs.

Prosimy o podanie w zgłoszeniu: imienia i nazwiska, roku studiów oraz numeru albumu.

Na zgłoszenia czekamy do dnia 18 stycznia.

Konkurs składać się będzie z 25 pytań testowych jednokrotnego wyboru oraz dwóch kazusów. Uzyskanie 13 punktów z testu jest koniecznym warunkiem by prace kazusowe uczestnika konkursu były sprawdzane. Członkowie sekcji wybiorą następnie 5 najlepszych prac kazusówych, które zostaną przekazane do oceny Pani Profesor Elżbiecie Traple. Ostateczną decyzję co do przyznania ocen z przedmiotu podejmie Pani Profesor.

Prosimy wszystkich uczestników konkursu o obecność pod salą audotoryjną o godzinie 9.45.

Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa w konkursie!

Dzień Domeny publicznej ! Witamy w nowym roku!.

2012-01-06T16:51:00.007+01:00

Dzień domeny publicznej przypada nieoficjalnie na 1 stycznia. Od tego momentu wiele utworów przechodzi do rzeczonej domeny publicznej i możemy korzystać z dóbr kultury w niej dostępnych.
Z tej okazji Koalicja na Rzecz Otwartej Edukacji organizuje co roku obchody dnia domeny publicznej. W tym roku obchody przypadły na dzień 5 stycznia, więcej na ten temat możemy odszukać na stronie KOED

Istotny problem domeny publicznej poruszły również w dwóch wpisach na swoim blogu Pan Piotr Vagla Waglowski. Jeden uważam za szczególnie ciekawy ,dostępny tutaj..
Vagla zauważa moim zdaniem jedną ważną rzecz, mianowicie czy za naruszenie prawa autorskiego powinno uważać się również uniemożliwienie dostępu do dzieł, które znajdują się w domenie publicznej. W debacie na temat naruszeń prawa autorskiego prym cały czas wiedzie piractwo, brak jednak debaty na temat dostępu do twórczości dostępnej w domenie publicznej, czy też dostępu do twórczości na zasadzie dozwolonego użytku prywatnego.
Właściciele majątkowych praw autorskich starają się czerpać korzyści z swoich praw majątkowych za co oczywiście nie można ich winić, należy jednak pamiętać o uprawnieniach zwykłych konsumentów ,czy też użytkowników dzieł przysługujących im na mocy ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Nie dochodziło by w ten sposób do takich śmiesznych, moim zdaniem problemów jak
opisany ostatnio w Gazecie Prawnej

Drugi wpis na blogu Pana Piotra Waglowskiego dotyczył planowanej digitalizacji przedwojennej kinematografii przez Ministerstwo Dziedzictwa i Kultury Narodowej.
Wpis możemy przeczytać tutaj
Sam wpis zakreśla istotny problem, czy w przypadku takiej digitalizacji nie dojdzie przykładowo do zawłaszczenia przez Skarb Państwa dzieł, które zostaną poddane obróbce cyfrowej. Dodatkowo Vagla zastanwia się czy dostęp do takich dzieł rzeczywiście będzie darmowy.

Zapraszam do debaty oraz witam w nowym roku :)

SOPA? Czym jest SOPA?

2011-12-18T19:28:00.020+01:00

Aktualnie w Stanach Zjednoczonych trwa debata nad nową ustawą mającą za cel zwalczanie przypadków piractwa w internecie - SOPA (Stop Internet Piracy Act).
Więcej informacji możemy odszukać na Wikipedii - http://tinyurl.com/ce4vhyh , wraz z samym tekstem planowego aktu - http://tinyurl.com/3sqjtk2
Sam akt wzbudza wiele kontrowersji nie tylko w Stanach Zjednoczonych ale na całym świecie ze względu na drastyczne kroki jakie wprowadza w odniesieniu do piractwa w internecie. Akt zakłada możliwość zablokowania strony internetowej oraz odcięcia jej od źródeł dochodu w przypadku zgłoszenia naruszenia jakiejkolwiek własności intelektualnej bez wcześniejszego orzeczenia sądowego. Wystarczającym ma być samo zgłoszenie że dana strona może naruszać własność intelektualną. Dodatkowo obywatele Stanów Zjednoczonych mogą być odcięci od dostępu do stron zagranicznych co do których zgłoszono naruszenie. Przewidywana jest także możliwość zablokowania finansowania takiej strony przez użytkowników będących obywatelami Stanów Zjednoczonych.
Najwięcej kontrowersji wzbudza fakt że akt ma zostać uchwalony przez kongres w którym większość zasiadających przyznaje że nie wie w jaki sposób korzystać z internetu.

Na swoim kanale YouTube John Bain zwany szerzej jako "TotalBiscuit" przedstawia najprościej jak się da czym jest SOPA i dlaczego nie powinno się dopuścić do uchwalenia tego aktu.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=JhwuXNv8fJM#!

W filmie Johna została wspomniana sprawa reklamy serwisu hostingowego Megaupload. Reklama wygląda tak

http://www.youtube.com/watch?v=bspYWMspX6s

W krótkim czasie reklama została zablokowana na serwisie youtube z powodu zgłoszenia naruszenia praw autorskich przez Universal Music Group oraz International Federation of the Phonographic Industry. Każdy kto chciał obejrzeć reklamę ujrzał taki widok :

Okazuje się jednak że dana reklama nie naruszyła praw autorskich żadnej z rzeczonych firm. Megaupload zwróciło uwagę że podoba sytuacja będzie miała miejsca nagminnie w przypadku przyjęcia SOPA.
Dodatkowo Megaupload złożyło pozew w tej sprawie, jest on dostępny pod tym adresem
http://beckermanlegal.com/pdf/?file=/Lawyer_Copyright_Internet_Law/megaupload_v_umg_111213Complaint.pdf

Więcej w danej sprawie na stronie :
http://torrentfreak.com/megaupload-to-sue-universal-joins-fight-against-sopa-111212/

Wskazuje się również że SOPA narusza pierwszą poprawkę konstytucji Stanów Zjednoczonych. Wskazuje się że blokowanie stron internetowych tylko na podstawie zgłoszenia powodować będzie ograniczenie wolności słowa w internecie.
W dotychczasowym orzecznictwie Stanów Zjednoczonych wskazywano że wyjątki od wolności słowa mogą być wprowadzane tylko wyjątkowo oraz w jak najwęższym zakresie.
W sprawie konstytucyjności SOPA wypowiedział się w swoim artykule Profesor Harwardu Laurence H. Tribe.
Artykuł dostępny jest pod adresem :
http://www.scribd.com/doc/75153093/Tribe-Legis-Memo-on-SOPA-12-6-11-1

Obecnie głosowanie nad SOPA w kongresie zostało przeniesione na początek roku 2012.
Postaram się napisać więcej w miarę rozwoju sytuacji.

Konferencja (Anty–)Piractwo a licencje Creative Commons

2011-12-06T23:56:00.004+01:00

W najbliższy poniedziałek (12 grudnia) na Uniwersytecie Jagiellońskim odbędzie się konferencja pod tytułem :

(Anty–)Piractwo a licencje Creative Commons.
Sposoby ochrony praw autorskich w XXI w

Konferencja koncentrować się będzie na piractwie w prawie autorskim oraz na sposobie zarządzania utworami w dobie internetu. Na spotkaniu prezentowane będą sposoby ochrony antypirackiej oraz omówione zostaną zagadnienia związane z licencjami Creative Commons.

Gościem specjalnym konferencji będzie Kurt Van Damme, dyrektor zarządzający Libriusa, kierownik zespołu prawnego i doradca w zakresie polityki zagranicznej w Boek.be, a zarazem prezes zarządu w Reprobelu, belgijskiej organizacji parasolowej zajmującej się zbiorowym zarządzaniem prawami autorskimi.

Więcej informacji na stronie Stowarzyszenia Autorów i Wydawców "Polska Książka"
Plan konferencji dostępny jest tutaj.

Orwell w kieszeni

2011-12-01T08:38:00.003+01:00

Poranny przegląd prasy internetowej przynosi nowe, niekoniecznie dobre wiadomości.

Jak donosi portal gazeta.pl, jedna z amerykańskich sieci instaluje na smartfonach użytkowników aplikację do... no właśnie, do czego? Jedna strona (sieć) twierdzi, że ma monitorować poprawność działania urządzenia, lecz nie przekonuje to strony drugiej (użytkowników) - ta uważa, że aplikacja jest zwyczajnie narzędziem do śledzenia zachowania użytkowników. Jedno jest pewne - aplikacja zbiera informacje o wszelkich zachowaniach abonenta... łącznie z hasłami i treścią smsów (także odebranych).
Bez względu na cel działania aplikacji i zbierania danych, czy to aby nie jest krok za daleko?

O sprawie można przeczytać tutaj.

Raz, dwa, trzy... Wielki Brat patrzy! Co na to Europejski Trybunał Sprawiedliwości?

2011-11-26T16:29:00.006+01:00

Kto z nas wierzy jeszcze w anonimowość w sieci? Wielkie koncerny zbierają na nasz temat każdą najdrobniejszą informację, portale społecznościowe teoretycznie usuwają nasze konta, ale ich zawartość pozostaje na serwerach – jest tylko niedostępna dla zwykłego internauty. W dobie wszechobecnej cyfryzacji rzeczywistości Europejski Trybunał Sprawiedliwości określił wycinkowo granicę kontroli naszych poczynań w wirtualnym świecie (Wyrok C-70/10 z 24.11.2011).

Stan faktyczny przedstawia się następująco: SABAM, belgijski odpowiednik ZAIKS-u zrzeszający twórców, pozwał lokalnego dostawcę Internetu (Internet Service Provider, ISP) żądając kontroli i blokady plików wymienianych w sieciach peer-to-peer (p2p), które naruszają prawa własności intelektualnej, w szczególności prawo autorskie. ISP nie zgodził się na podjęcie takiej kontroli, podnosząc zarzut, że musiałby ponosić bardzo wysokie koszty takiej ochrony, które – zgodnie z żądaniami SABAM – miałby pokryć z własnej kieszeni. Powołany biegły wskazał duże trudności techniczne związane z wdrożeniem systemu, lecz orzekł, że taka ochrona jest teoretycznie możliwa. Wymagałaby jednak kontrolowania każdego pliku przechodzącego przez łącza ISP. W tym momencie postępowanie przed sądem krajowym zostało zawieszone i skierowane zostało pytanie prawne do ETS-u w oparciu o 5 dyrektyw (wymienione w wyroku ETS). Sąd podnosił w nim, czy możliwe jest wprowadzenie w stosunku do wszystkich klientów ISP systemu filtrowania wszystkich połączeń in abstracto, w celach zapobiegawczych (kontrola prewencyjna) na wyłączny koszt ISP i bez ograniczeń w czasie. Czyli usługodawca musiałby kontrolować wszystkie pliki 24 godziny na dobę i blokować te, które naruszają prawa własności intelektualnej. Dodatkowo, taka kontrola dotyczyłaby nie tylko plików obecnie dostępnych w sieci, lecz także wprowadzonych do niej w przyszłości, jak i dopiero mających powstać. Jak zauważył ETS, kontrola transferu plików składałaby sie z 4 etapów:

wyłowienie ze wszystkich plików przepływających przez sieć ISP tych wymienianych w sieciach p2p;
identyfikacja spośród nich plików objętych prawami własności intelektualnej;
oznaczenie plików wymienianych bezprawnie;
blokada wymiany tych plików.

ETS stwierdził, że ochrona praw własności intelektualnej powinna być wyważona odpowiednią ochroną innych praw podstawowych – przede wszystkim prawa do swobody działalności gospodarczej oraz prawa do ochrony danych osobowych i wolności otrzymywania i przekazywania informacji. Pierwsze z nich zostałoby ograniczone, ponieważ ISP ponosiłby koszty utrzymywania systemu kontroli, co jest niezgodne z dyrektywą mówiącą, że „środki służące zapewnieniu poszanowania praw własności intelektualnej nie mogą być nadmiernie skomplikowane lub kosztowne”. Poza tym system ten nakłada na niego obowiązek ogólnego nadzoru, zakazanego expressis verbis przez inną dyrektywę. Natomiast prawa do ochrony danych osobowych i wolności otrzymywania i przekazywania informacji są zagrożone, ponieważ wprowadzenie systemu pociągałoby za sobą konieczność gromadzenia i identyfikacji adresów IP, które stanowią prawnie chronione dane osobowe. Poza tym system mógłby nie rozróżniać w wystarczającym stopniu treści zgodnych i niezgodnych z prawem – w grę wchodzą ustawowe wyjątki od prawa autorskiego, różnice w krajowych aktach prawnych dotyczących prawa autorskiego, a także treści udostępniane przez twórców w Internecie za darmo.

W swoim wyroku ETS orzekł, że taki system kontroli jest niezgodny z prawem UE. Wymienił jeszcze raz przesłanki tego systemu:

kontrola wszystkich klientów ISP,
kontrola wszystkich połączeń,
w celach zapobiegawczych,
na wyłączny koszt ISP,
bez ograniczeń w czasie.

Wydaje się jasne, że w świetle tego orzeczenia wojna internautów z twórcami nie ulegnie zakończeniu, a obie strony będą nadal szukać sposobów na zalegalizowanie lub całkowite zablokowanie wolnej wymiany plików w sieci. Jednak z uwagi na przyjęte przez ETS argumenty jak i styk chronionych prawnie dóbr, orzeczenie to jest ważnym kamieniem milowym w kwestii możliwości ingerencji w naszą prywatność. Organizacje typu ZAIKS nadal mogą zgłaszać się do ISP w celu zablokowania konkretnych plików lub serwerów (oczywiście wniosek o to musi być poparty dowodami na łamanie prawa etc.), lecz nie mogą robić tego abstrakcyjnie i w ramach kontroli prewencyjnej.

Link do wyroku ETS w języku polskim.

Kto ma prawa autorskie do klasówki?

2011-11-24T21:05:00.003+01:00

W jednym z nowych artykułów na Gazecie Prawnej pojawił się problem praw autorskich do klasówki. Problem praw autorskich pojawił się sytuacji, gdy rodzice chcieli skserować pracę swojego dziecka i spotkali się z odmową ze strony nauczyciela powołującego się na swoje prawa autorskie do ułożonych pytań. W takiej sytuacji pojawia się pytanie czy zadania na klasówce ułożone przez nauczyciela mogą stanowić utwór w rozumieniu prawa autorskiego? Czy w przypadku pytań na klasówce można mówić o ich twórczym i indywidualnym charakterze? W większości przypadków trudno mówić o twórczym charakterze takiej działalności, gdyż treść konkretnego pytania jest zdeterminowana przez zagadnienia, z których przeprowadza się sprawdzian, nauczyciel układa pytania w sposób rutynowy. Oczywiście można wyobrazić sobie sytuację, w której może dojść do powstania utworu np. przy zadaniach "z treścią", gdy nauczyciel wymyśla pewną historię wplatając w nią pytania. Gdyby nawet uznać, że w pewnych sytuacjach dochodzi do stworzenia utworu przez nauczyciela to czy ma on prawo odmówić rodzicowi skserowania pracy? Wydaje się, że nie ponieważ rodzic zazwyczaj będzie kserował pracę dla własnego użytku prywatnego i niedopuszczalne jest założenie, że na pewno opublikuje pytania w Internecie.

Artykuł w GP

Hosting i ochrona dóbr osobistych w jednym - czyli to, co tygryski lubią najbardziej.

2011-11-23T00:05:00.006+01:00

Na wstępie wypada mi pokrótce przypomnieć stan faktyczny w sprawie, a raczej sprawach – praktycznie identycznych.

Otóż, w kilku miejscach w internecie (m.in. na forum dziennika "Fakt", tygodnika "Wprost" czy na stronach "Pulsu Biznesu") pojawiły się posty obrażające Radosława Sikorskiego i jego rodzinę. Wydawca „Faktu”, Ringier Axel Springer sp. z o.o., poinformowany o tych okolicznościach niezwłocznie usunął obraźliwe treści i wyraził ubolewanie z ich powodu. Niemniej, minister nie spoczął i postanowił podjąć dalsze kroki, wnosząc przeciwko Axel Springer, żądając przeprosin oraz 20 tys. złotych tytułem zadośćuczynienia. Powództwa również zostały złożone przeciwko wydawcom dwóch pozostałych czasopism. Pikanterii sprawie dodaje oczywiście fakt (nomen omen!), iż pełnomocnikiem Radosława Sikorskiego jest mecenas Roman Giertych.

Gdzie leży problem? Zgodnie z art. 14 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. W telegraficznym skrócie: zwalnia on podmiot świadczący usługę hostingu z wszelkiej odpowiedzialności (w szczególności karnej i cywilnej) za treści zamieszczane na serwerze, jeśli usługodawca nie wie i nie zostanie powiadomiony o naruszeniach. A użytkownik zamieszczając obraźliwe wpisy na forum nie czyni niczego innego, tylko korzysta ze świadczonej na jego rzecz usługi hostingu. Zależność: my dajemy serwer – ty zamieszczasz komentarze.

W sprawie przeciwko wydawcy „Wprost”, mec. Giertych podnosi w zasadzie dwa argumenty. Po pierwsze, wskazuje, że gazeta internetowa również powinna podlegać rejestracji w trybie określonym przez prawo prasowe, a posty na forum należałoby traktować jako listy do redakcji. Argumentacja ciekawa, ale niestety raczej chybiona. Po drugie, jego zdaniem art. 14 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną jest niezgodny z konstytucyjną zasadą ochrony czci i dobrego imienia.

Tu pojawia się jednak kłopot, bowiem ustawa jest implementacją prawa unijnego (a konkretnie: dyrektywy 2000/31/WE), które nie pozostawia ustawodawcy praktycznie żadnego marginesu w kwestii rozszerzenia odpowiedzialności prawnej hosting providera. W zakresie ewentualnej weryfikacji zgodności prawa europejskiego z Konstytucją RP przez polski TK polecam ciekawą notkę p. Krzysztofa Lehmanna, który uprzedził mnie z analizą tematu: http://www.prawont.pl/2011/11/artyku-14-do-trybunalu-konstytucyjnego.html.

Warto jednak popatrzeć na praktyczne znaczenie konfliktu, leżącego u podstaw sporu. Wyobraźmy sobie, że uznajemy odpowiedzialność hosting providera za dane zamieszczane na jego serwerach. Aby dostrzec konsekwencje, zaglądnijmy na popularne polskie serwisy hostingowe typu Chomikuj.pl, Wrzuta.pl czy międzynarodowe giganty pokroju Youtube. Może kwestie naruszenia czci i dobrego imienia nie są tam równie nagminne co na politycznych forach (skądinąd, dowód na prawdziwość mądrości starożytnych Jugosłowian, że muzyka łagodzi obyczaje) jednak naruszanie praw autorskich to chleb powszedni. Oczywiście, jeżeli usługodawca wie o naruszeniach – problem jego ewentualnej odpowiedzialności jest bezdyskusyjny, także w obecnym stanie prawnym. Gdyby jednak posłużyć się modelem odpowiedzialności obiektywnej za dane zamieszczane bezprawnie na serwerach, bez wiedzy administratora strony, doprowadzilibyśmy do sytuacji, w której nieistotna byłaby jakakolwiek reakcja hosting providera na naruszenia w celu uniknięcia odpowiedzialności (obecnie funkcję taką pełni obowiązek zablokowania dostępu do nielegalnych treści). Niejako automatycznie byłby za taki fakt odpowiedzialny, co niweczyłoby w zasadzie sens instytucji hostingu - jednego z fundamentów współczesnego internetu.

Stąd chyba jedyna realna opcja rozszerzenia odpowiedzialności hosting providera to uprzednia kontrola treści publikowanych przez użytkowników. Ale czy na pewno? Po pierwsze, spójrzmy na to o strony praktycznej – weryfikacja tysięcy postów dziennie to sprawa organizacyjnie niełatwa. Ponadto publikacja każdego postu rodzi potencjalnie możliwość powzięcia odpowiedzialności przez usługodawcę, co z kolei rodzi pokusę odrzucania wszystkich postów „z pogranicza”, bo lepiej czegoś nie opublikować niż przez to coś trafić do sądu. A, że przy okazji mamy możliwość odmowy publikacji treści legalnych a niewygodnych – sama radość.

Oczywiście w pełni zasługują na potępienie jakiekolwiek akty łamania prawa w internecie - czy to jeśli chodzi o prawo autorskie czy dobra osobiste innych osób. W moim subiektywnym odczuciu takie rozwiązanie byłoby jednak – delikatnie mówiąc – nietrafione.

A co na to Trybunał Konstytucyjny? Jeżeli Sąd zdecyduje się wystosować pytanie prawne – odpowiedź poznamy raczej nie wcześniej niż w przyszłym roku.

O niniejszej sprawie można przeczytać także tutaj.

PS. Temat hostingu uważam za niewyczerpany, z góry zapowiadam zamiar powrotu doń :)

Czy ochrona utworów trwa za długo?

2011-11-21T21:19:00.002+01:00

17 listopada 2011r. na stronie internetowej Gazety Prawnej pojawił się artykuł dotyczący ochrony utworów oraz czasu jej trwania. Z treści artykułu wynika, iż ochrona praw twórcy jest zbyt długa. Nawet kilkadziesiąt lat po śmierci artysty utwór nie może być dowolnie wykorzystywany, gdyż prawa majątkowe twórcy przysługują jego spadkobiercom lub następcom prawnym. Natomiast regulacja praw osobistych twórcy jest jeszcze bardziej restrykcyjna, gdyż prawa te nie gasną nigdy i mogą być dochodzone nawet przez osoby, które urodziły się po śmierci twórcy i nie miały z nim żadnej styczności.
Czy taka regulacja jest właściwa? Być może należałoby podjąć jakieś kroki w celu zmiany obecnych przepisów.

artykuł w GP

Zapraszam do dyskusji.

Harmonogram warsztatów IP STUDENT

2011-11-21T20:24:00.006+01:00

Sekcja Prawa Własności Intelektualnej ma przyjemność przedstawić wszystkim uczestnikom warsztatów oraz osobom zainteresowanym uczestnictwem w zajęciach w charakterze wolnego słuchacza harmonogram najbliższych zajęć.

Harmonogram znajduje się na stronie:

http://ipstudentuj.wordpress.com/

Prosimy wszystkich uczestników o zapoznanie się z harmonogramem.

Ponadto, 7 dni przed każdymi zajęciami prosimy by każdy z uczestników sprawdził czy w zakładce "Materiały" nie znajdują się materiały do pobrania, z którymi uczestnicy powinni się zapoznać przed zajęciami.

Informacje o wszelkich zmianach w harmonogramie znajdą się na wskazanej wyżej stronie internetowej, a w przypadku odwołania zajęć - dodatkowo - informacją wysłaną za pośrednictwem wiadomości e-mail.

Pierwsze zajęcia, mają charakter autorski (wręcz pionierski) dlatego też brak jest materiałów, z którymi uczestnicy będą mogli się zapoznać.

Serdecznie zapraszamy na 1 zajęcia - to już 30 listopada!

IP Student: wyniki rekrutacji

2011-11-18T23:58:00.004+01:00

Z przyjemnością informuję, iż do warsztatów IP Student w roku akademickim 2011/12 zakwalifikowane zostały następujące osoby:

Kierunek - prawo

Agata Rembiecha
Jarosław Witkowski
Maciej Mazurkiewicz
Kaja Królikowska
Edyta Jania
Tomasz Raczyński
Equimanthon
dominima
Karolina Gorzała
Sol
Kropka88
Paulina Molik
Agnieszka Sowa
Urszula Furgał
Eliza Czapiewska
Bartosz Nowak
Tomasz Maziarz
Maciej Ozga
MDMK
Aleksandra Miazga

Próg wynosił 7 pkt.

Kierunek - zarządzanie własnością intelektualną:

Hubert Kopka
Michał Bednarczyk
Mateusz Menszig
Katarzyna Kosiba
Angelika Cicha
Marzena Bryła
Krzysztof Kowalczyk

Ostatnie zakwalifikowane zgłoszenie wpłynęło 15.11.2011 o 19:04.

Serdecznie gratulujemy!

Informacje dotyczące najbliższych zajęć pojawią się na dniach na stronie: http://ipstudentuj.wordpress.com/

Post scriptum: przypominamy, że na zajęcia zapraszamy również wolnych słuchaczy... ;)

Post scriptum 2: zastrzeżenia dotyczące listy prosimy zgłaszać na sekcja.pwi@tbsp.pl najpóźniej do 20.11.2011 godz. 20:00; informacje nieuwzględnione w mailu zgłoszeniowym nie podlegają korekcie.

Kaczyński kontra Radio Zet i inni

2011-11-14T16:24:00.004+01:00

Kto wie, może wpisami o podtekście politycznym uda się nieco rozruszać bloga.

W mediach o powództwie o ochronę dóbr osobistych, które przeciwko Radio Zet wytoczył Jarosław Kaczyński. Poszło o dwie kwestie, tj. naruszenie jego prywatności poprzez przeprowadzenie sondażu dotyczącego opinii Polaków o konieczności przeprowadzenia słynnych badań psychiatrycznych. Konieczność taką widział, dla przypomnienia, sąd prowadzący sprawę J. Kaczmarka przeciwko J. Kaczyńskiemu. Jarosław Kaczyński uznał, że zarówno sondaż, jak i w ogóle publiczne dywagacje na temat jego kondycji psychicznej naruszają jego dobra osobiste, wobec czego wytoczy kolejne powództwa innym podmiotom. Druga sprawa dotyczy zaś niefortunnego, zdaniem J.K., zdjęcia, jakim opatrzono wyniki sondażu. Na tyle niefortunnego, że niektórzy internauci, znani wszak ze swojej delikatności i finezyjności, samym ujęciem uzasadniali badania. Jarosław Kaczyński uznał, że opatrzenie notatki prasowej takim zdjęciem narusza jego cześć.

Co do kwestii roztrząsania kondycji psychicznej J.K., to nie mam wątpliwości, że takie dywagacje ingerują w znacznym stopniu w sferę prywatności, nawet w przypadku polityków, a więc osób prowadzących działalność publiczną, wobec których zakres ochrony jest i tak ograniczony. Jednakże nie mam też wątpliwości, że i tak węższy zakres ochrony J.K. sam sobie ograniczył, udzielając słynnego wywiadu o swoim stanie na finiszu kampanii prezydenckiej, o zdolności rozpoznawania i oceny faktów, przyjmowaniu leków itd. Ponadto to J.K. sam zdecydował się na ujawnienie, iż w toku procesu sędzia postanowił zbadać jego stan psychiczny. Wielu komentatorów podkreślało wszak, że z czynności procesowej zrobił medialną szopkę, uderzając przy okazji, tradycyjnie, w sądy, ich kompetencję i niezawisłość. Innymi słowy, był w owym czasie J.K. niczym klasyczny celebryta informujący o prywatnych sprawach publicznie. Chyba można wymagać od osoby wiele lat zajmującej się polityką, żeby przewidywała konsekwencje ujawnienia takich informacji? A także, że informacje takie będą stanowiły pożywkę dla mediów, niezależnie od tego, czy byłyby mu przychylne, czy też nie.

Interesująca w sprawie jest jednak druga kwestia, tj. zdjęcie. Pytanie, czy dziennikarze obowiązani są do selekcji zdjęć pod kątem fortunności ujęcia danej osoby. Byłoby to trudne, zwłaszcza, że, po pierwsze, to kwestia dość subiektywna, a po drugie, że często nie sposób wybrać ujęcie, na którym każdy wyjdzie odpowiednio, wreszcie nie bez znaczenia pozostają chyba współczesne realia medialne - zwykłe zdjęcie nie przyciągnie uwagi, nie skłoni do zakupienia gazety, przeczytania artykułu itd. Tyle że z Braćmi Kaczyńskimi było i chyba jest dość specyficznie. Piszę - braćmi - bo każdy wszak zauważył, iż po katastrofie smoleńskiej nagle pojawiło się w mediach wiele bardzo "ładnych" ujęć Lecha Kaczyńskiego, na których nie stroił on min, nie patrzył się nieprzyjemnie, nie wychodził głupawo itd. I teraz pytanie, wcześniejszy dobór zdjęć był tylko kwestią przypadku, podświadomej tendencji do wybierania mniej udanych ujęć tych osób, których się nie lubi/z którymi się nie zgadza czy też celową złośliwością (pomijam argumenty o spisku elit, zmowie salonu i takie tam różne). A może to kwestia specjalnej selekcji dokonanej po tragicznym wydarzeniu, w ramach kultywowania pamięci (wszak nie pisze się/nie mówi się źle o zmarłych, to i zdjęć brzydkich się nie publikuje)? Abstrahując jednak od tych rozważań, wracam do pytania - czy polityk ma prawo domagać się selekcjonowania zdjęć przynajmniej w takim stopniu, by dane ujęcie go nie ośmieszało? Wydaje się, że tak, zwłaszcza że obecnie fotograf wykonać może mnóstwo ujęć i z pewnością każdy z nich dysponuje swoim zestawem kwiatków, na których dana osoba ziewa, je kotleta, prycha, pluje, robi minę itp., tylko gdzie zarysować granicę? A także czy ośmieszający charakter danego ujęcia powinien być rozpatrywany w kontekście komentarza/artykułu?
Aby uniknąć kontrowersji, zdjęcie JK dołączone do wpisu jest ze strony internetowej PiSu.
PS. Kiedy jest zebranie sekcji? Czy tzw. seniorzy mogą się pojawić? :P

Warsztaty IP Student 2011/12 – rekrutacja

2011-11-05T00:44:00.008+01:00

Warsztaty IP Student 2011/12 – rekrutacja

Sekcja Prawa Własności Intelektualnej TBSP UJ serdecznie zaprasza na IV edycję warsztatów IP Student!

IP Student to wyjątkowy cykl warsztatów, związanych z prawem własności intelektualnej, adresowanych do studentów prawa i zarządzania własnością intelektualną UJ. Prowadzący zajęcia należą do wybitnych specjalistów z zakresu prawa IP – zarówno teoretyków jak i praktyków. Szczególny nacisk jest położony jest na zaangażowanie uczestników i warsztatowy charakter spotkań. Zajęcia są niepowtarzalną i jedyną w swoim rodzaju możliwością nabycia „warsztatu”, a jednocześnie kontaktu z wybitnymi osobistościami zajmującymi się własnością intelektualną.

Spotkania odbywać się będą w środy o godz. 17:30 w budynku Instytutu Prawa Własności Intelektualnej UJ. Czas trwania to około 1,5 h. Pierwsze warsztaty już 30 listopada, cykl trwa do maja. Uczestnik mający nie więcej niż 5 nieobecności otrzyma dyplom uczestnictwa w warsztatach.

Limity uczestników: 20 studentów prawa, 8 studentów zarządzania własnością intelektualną; zapraszamy również wolnych słuchaczy!

Zapraszamy na stronę internetową warsztatów: http://www.ipstudentuj.wordpress.com/

Zasady rekrutacji:

1. Studenci zarządzania własnością intelektualną – decyduje kolejność zgłoszeń (zgodnie z momentem otrzymania maila przez organizatora)

2. Studenci prawa – 20 osób z najwyższą liczbą punktów, zgodnie z punktacją przedmiotów.

Punktacja przedmiotów:

Koszyk I: seminarium w IPWI UJ lub seminarium u prof. E. Traple: 4 pkt (wystarczy deklaracja w roku akademickim 2011/12);

Koszyk II: zdane prawo autorskie lub prawo własności przemysłowej: 3 pkt za każde;

Koszyk III: zdane prawo patentowe, zwalczanie nieuczciwej konkurencji lub prawo antymonopolowe: 2 pkt za każde;

Za zadeklarowanie każdego z przedmiotów: prawo własności intelektualnej, prawo patentowe lub międzynarodowa ochrona własności intelektualnej w roku 2011/12: 1 pkt.

W przypadku uzyskania takiej samej liczby punktów przez więcej niż jednego uczestnika, decyduje wyższa średnia ważona ocen.

Zgłoszenia prosimy przesyłać na adres sekcja.pwi@tbsp.pl do dnia 15 listopada. Powinno ono zawierać imię i nazwisko uczestnika, kierunek i rok studiów, wykaz przedmiotów wraz z ocenami. Jeżeli nie chcesz, aby Twoje dane nie były publikowane w ogłoszeniu o wynikach rekrutacji, prosimy podać również nick.

Rekrutacja trwa w dniach od 5 do 15 listopada 2011. Wyniki rekrutacji zostaną ogłoszone do dnia 20 listopada 2011 na stronie internetowej IP Student. Tam również będą sukcesywnie publikowane informacje o spotkaniach oraz materiały dla uczestników.

…ale Ty nie czekaj – zgłoś się już dziś!

Czy wycięcie fragmentów artykułu może prowadzić do współautorstwa?

2011-10-23T21:34:00.004+02:00

Polecam lekturę jednego z nowszych orzeczeń Sądu Najwyższego dotyczącego problematyki utworu oraz współautorstwa.
Zapraszam do dyskusji w komentarzach.

Link do orzeczenia: Orzeczenie SN
artykuł w GP

Odpowiedzialność blogera za komentarz

2011-10-05T15:59:00.005+02:00

Przydałoby się rozruszać tego bloga :)
Orzeczenie Sądu Okręgowego w Tarnowie z 3.10.2011. Sprawa dotyczyła bloga jednego z radnych R., a dokładnie komentarza, który ukazał się na tymże blogu, a zawierał obraźliwe treści dotyczące ówczesnego burmistrza R. Anonimowy komentarz został usunięty, pozwany reagował na próby ponownego dodania komentarza, jednakże burmistrz wytoczył w trybie wyborczym powództwo o ochronę dóbr osobistych, sądy zaś przychyliły się do jego argumentów. Poniedziałkowe orzeczenie wytoczone zostało w trybie zwykłym. Sąd, uznając częściowo racje powoda, nakazał przeprosiny w prasie, wpłatę 1000 zł zadośćuczynienia oraz zwrot kosztów. Argumentację sądu przytaczam za Helsińską Fundacją Praw Człowieka: pozwany podjął ryzyko, iż na jego blogu pojawią się bezprawne treści, bowiem umożliwił dodawanie komentarzy bez wstępnej kontroli, przez każdego, bez obowiązku zalogowania się, „w ilościach, których w dodatku sam nie był w stanie przefiltrować”. Dalej, cytując sędziego za HFPC: „Ponosi Pan konsekwencje tego, że udostępnił Pan forum do publikacji każdej wypowiedzi”. Pozwany zaś miał świadomość istnienia narzędzi umożliwiających filtrowanie komentarzy - wynikać ma ona z faktu, że syn-informatyk pomagał mu w kwestiach technicznych przy prowadzeniu bloga. Argumentację HFPC o szczególnej odpowiedzialności pośredników za treść sąd skomentował jedynie: „ani regulamin portalu internetowego, na którym znajdował się blog, ani ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną, nie mogą znieść przepisów kodeksu cywilnego”.

Link do wpisu na stronie internetowej Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka powyżej.
Link do artykułu w Rzeczpospolitej.
Link do wpisu w serwisie vagla.pl.
PS. Dawno nie dodawałem etykiet, więc dajcie znać, jeśli trzeba coś dodać :)

i4i vs Microsoft - zakończenie sprawy

2011-06-10T16:26:00.002+02:00

Zakończona została sprawa naruszenia patentu firmy i4i przez Microsoft.
Ostatecznie Microsoft musi zapłacić 290 milionów dolarów kanadyjskiej firmie i4i.

Wyrok Sądu Najwyższego
Wcześniejszy wpis dotyczący postępowania apelacyjnego

Program konferencji

2011-05-03T11:59:00.001+02:00

Zapraszam wszystkich zainteresowanych do zapoznania się z programem konferencji na stronie internetowej tego wydarzenia.

Konferencja naukowa: zgłoszenia słuchaczy

2011-05-01T16:54:00.005+02:00

Sekcja Prawa Własności Intelektualnej TBSP UJ zaprasza wszystkie zainteresowane osoby uczestnicwem w konferencji naukowej "własność intelektualna - wyzwania współczesności" w charakterze biernego słuchacza do nadsyłania zgłoszeń na adres e-mail:

ipkonferencja2011@gmail.com

ze wskazaniem czy zgłoszenie obejmuje jeden dzień konferencji czy też oba dni.

Na zgłoszenia czekamy do dnia 13 maja!

Zgłoszenia na konferencję

2011-03-31T16:51:00.010+02:00

Osoby zainteresowane wzięciem udziału w konferencji naukowej Prawo Własności Intelektualnej: Wyzwania Współczesności prosimy o nadsyłanie abstraktów na wypełnionym formularzu zgłoszeń na adres ipkonferencja2011@gmail.com do dnia 17 kwietnia 2011 r. Przewidywany czas na wygłoszenie referatu to 20 minut. Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału konferencji!!

Konferencja naukowa: Prawo Własności Intelektualnej - Wyzwania Współczesności

2011-03-27T21:55:00.008+02:00

Sekcja Prawa Własności Intelektualnej TBSP na Wydziale Prawa i Administracji UJ ma zaszczyt zaprosić studentów oraz doktorantów do wzięcia udziału w oraganizowanej przez nas w dniach 16-17 maja 2011 roku konferencji naukowej "Prawo Własności Intelektualnej - Wyzwania Współczesności".

Temat konferencji jest zaproszeniem do refleksji nad mankamentami obowiązujących przepisów w związku z szybko postępującymi przemianami generowanymi przez wymagania współczesności oraz z coraz ściślejszym związkiem pomiędzy różnorodnymi gałęziami prawa, który ujawnia brak wzajemnego dostosowania i koherencji. Temat jest również zachętą do dyskusji, a zwłaszcza do próby wskazania praktycznych wniosków oraz formułowania propozycji nowych rozwiązań, stanowiących odpowiedź na wyzwania współczesności stojące przed prawem własności intelektualnej.

Obszar zagadnień, jakie mieszczą się w ramach wyzwań współczesności, jest bardzo szeroki. Zakres tematyczny konferencji obejmuje w ogólności zagadnienia związane z przyszłością oraz kształtem podstawowych instytucji poszczególnych praw własności intelektualnej.

Tytułem przykładu w ramach prawa autorskiego można wskazać na całą paletę problemów, począwszy od definicji utworu (wraz z kwestią wyodrębniania nowych jego kategorii), poprzez regulację dozwolonego użytku, systemu roszczeń, aż po problematykę zbiorowego zarządu i kwestie związane z najmem i użyczeniem. W obrębie prawa własności przemysłowej można wyróżnić przykładowo problemy związane z coraz częstszymi nadużyciami patentu przez uprawnionych, a także problemy wynalazczości z dziedziny biotechnologii i farmacji. Ponadto rozwój prawa konkurencji powoduje coraz częstszą ingerencję organów konkurencji w domenę praw wyłącznych i konieczność ważenia sprzecznych wartości, co nierzadko doprowadza do kontrowersyjnych rozwiązań. Zjawisko to może skłonić uczestników do refleksji na tym, czy mamy do czynienia z nadmierną ekspansją prawa konkurencji, czy może przeciwnie – z nadmierną ekspansją praw własności intelektualnej. Z problematyka tą związany jest również wpływ regulacji praw własności intelektualnej na problematykę praw i wolności innych podmiotów gospodarczych, a zwłaszcza problematykę swobody działalności gospodarczej. Przedmiotem rozważań w obrębie zagadnień dotyczących nieuczciwej konkurencji są zwłaszcza pytania o model obecnie obowiązującej regulacji oraz o to, czy wyodrębnione delikty nieuczciwej konkurencji odpowiadają potrzebom praktyki. Niedoskonałościom regulacji materialno prawnych towarzyszą liczne zagadnienia procesowe, co również może stanowić obszar do dywagacji.

Wskazane powyżej zagadnienia stanowią jedynie przykłady problemów wynikających z wyzwań współczesności, jakie stoją zarówno przed ustawodawcą, jak i – czy też przede wszystkim – przed przedstawicielami praktyki i doktryny, którym przypada rola wtórnego legislatora oraz glosatora, odpowiadającego na te wyzwania. Dwudniowa konferencja Prawo własności intelektualnej – wyzwania współczesności, podzielona na panele tematyczne, będzie stanowić doskonałą okazję do krytyki obecnych rozwiązań, a także wskazania obszarów wymagających interwencji legislatora lub zmiany w praktyce orzeczniczej. Referatom, stanowiącym odpowiedzi na poszczególne wyzwania, towarzyszyć będzie dyskusja uczesników oraz słuchaczy, której celem będzie pogłębienie poruszanych w nich zagadnień.

Termin nadsyłania abstraktów upływa w dniu 17 kwietnia 2011 r.

Miejsce konferencji: sala konferencyjna Intytutu Prawa Własności Intelektualnej UJ w Krakowie, ulica Józefa 19.

Informacja na temat zakwalifikowania referatu do wygłoszenia zostanie podana do dnia 29 kwietnia. Informacjom na ten temat będzie towarzyszyło zaprezentowanie pełnego programu konferencji.

Rejestracja dla uczestników biernych odbędzie się początkiem maja, po opublikowaniu programu konferencji.

Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa w konferencji!

Szczegółowe informacje na temat wymogów formalnych

abstraktów pojawią się w najbliższych dniach.

Zarządzanie własnością intelektualną - nowy kierunek studiów

2011-02-27T22:29:00.002+01:00

Instytut Prawa Własności Intelektualnej wspólnie z Instytutem Ekonomii i Zarządzania na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ uruchamia od roku akad. 2011/2012 nowy kierunek studiów II stopnia (SUM) - "Zarządzanie Własnością Intelektualną".
Program studiów zawiera zarówno przedmioty z zakresu prawa własności intelektualnej (np. prawo autorskie, patentowe, znaków towarowych), jak i przedmioty z zakresu zarządzania (np. ekonomia innowacji, zarządzanie projektem innowacyjnym, tworzenie i działalność firm spin-off).
Studia adresowane są do absolwentów prawa oraz do absolwentów studiów I stopnia takich kierunków jak m. in. ekonomia, zarządzanie, informatyka. O przyjęciu na studia decyduje wyłącznie kolejność zgłoszeń.

Szczegółowe informacje wkrótce w sekretariacie Instytutu Prawa Własności Intelektualnej UJ.

Wyniki konkursu z prawa autorskiego

2011-01-27T21:52:00.002+01:00

Miło mi ogłosić, że oceny bardzo dobre otrzymali:

Urszula Zając
Kaja Królikowska
Piotr Bystranowski

Serdeczne gratulacje dla zwycięzców!

Rozwiązanie kazusu konkursowego

2011-01-21T20:14:00.002+01:00

Pięć najlepszych prac zostało już wyłonionych i przekazanych Pani Profesor Elżbiecie Traple do oceny. Autorki i autorzy tych rozwiązań zostali już powiadomieni przez e-mail. Wyniki będę ogłoszone najwcześniej w środę, niezwłocznie po uzyskaniu stosownej informacji od Pani Profesor. Pozostałym uczestnikom dziękujemy za udział w konkursie i życzymy powodzenia w zmaganiach egzaminacyjnych.

Poniżej publikujemy wyszczególnienie problematyki kazusu oraz elementy brane pod uwagę przy dokonywaniu oceny rozwiązań. Testy z odpowiedziami zostaną rozesłane drogą mailową.

1. Forma umowy

kwalifikacja prawna umowy,
brak spełnienia wymogu formy pisemnej pod rygorem nieważności - uzasadnić dlaczego,
wskazanie na dopuszczalność konwersji nieważnej umowy na umowę licencji niewyłącznej wraz zajęciem stanowiska w tej kwestii,
ewentualnie, choć niekoniecznie: możliwość przyjęcia jednostronnej czynności prawnej upoważniającej.

2. Problematyka pól eksploatacji oraz interpretacji postanowienia umowy przytoczonego w treści kazusu

problemem nie była kwestia poprawności sformułowania pól eksploatacji z punktu widzenia art. 41 pr.aut. - w umowie wskazano dwa konkretne pola,
kwestią możliwą do wyinterpretowania z umowy była technika zwielokrotnienia oraz forma rozpowszechnienia,
problem jaki jest zakres upoważnienia do korzystania z utworu "dla celów promocyjnych" - wydaje się, że chodziło jedynie o promocję lokalu, ale stanowisko przeciwne również było dopuszczalne (jeśli ktoś je uzasadnił),
zajęcie stanowiska w tej kwestii było kluczowe do oceny, czy doszło do naruszenia autorskich praw majątkowych Janusza (zarówno przy przyjęciu, że została zawarta licencja niewyłączna , bo doszło do przekroczenia jej zakresu, jak i, co oczywiste, przy przyjęciu, iż do zawarcia żadnej umowy nie doszło),
ocena dopuszczalności przytoczonego postanowienia jeśli chodzi o wskazany zakres i cel korzystania z dwóch pól eksploatacji: przy umowie przenoszące autorskie prawa majątkowe prawa zostają przeniesione w stosunku do konkretnych pól, natomiast zawężenie ich do jednego lokalu oraz wskazanie celu korzystania stanowi jedynie zobowiązanie umowne; przy licencji takie postanowienie jest dopuszczalne.

3. Naruszenie

a. praw autorskich majątkowych i osobistych Janusza

przy założeniu, że doszło do zawarcia umowy licencji niewyłącznej: prawa naruszone jedynie przez wydanie płyty z okładką, na której widniały wzory Janusza. Można oczywiście było argumentować, że licencja jednak obejmowała taką działalność - co musiało być jednak należycie uzasadnione.

b. dopuszczenie się przez Janusza naruszenia praw spółki X

Janusz powoływał się jedynie na kwestię naruszenia jego więzi z utworem w związku z wydaniem płyty z jego wzorem dla celów promocji wesel i innych imprez,
kwestia naruszenia prawa osobistego do rzetelnego korzystania z utworu (argumentacja w obie strony dopuszczalna),
Janusz nie powoływał się na naruszenie integralności utworu, ale można było poruszyć tę kwestię (każda argumentacja dopuszczalna).

Uwagi ogólne:

premiowane było wskazywanie podstaw prawnych roszczeń,
powoływanie art. 65 pr.aut. było błędem, gdyż postanowienie o przeniesieniu praw było wyraźne,
"zapis" to instytucja prawa spadkowego lub umowa o arbitraż,
pisząc o dopuszczalności warunku - choć nie był to przedmiot kazusu - należy przytoczyć art. 89 k.c., a nie powoływać się na swobodę umów.

Wyniki części testowej konkursu

2011-01-19T22:19:00.002+01:00

Poniżej podajemy wyniki z części testowej osób, które uzyskały 11 punktów i więcej:

Erbsanzahler - 16 pkt,
Lowa Zylbersztajn - 15 pkt,
pietr(as) - 15 pkt,
Lidka 88 - 14 pkt,
88070908419 - 14 pkt,
Kidney - 13 pkt,
B12358 - 13 pkt,
1012 - 13 pkt,
WJ (inicjały) - 12 pkt,
87110505784 - 12 pkt,
DOMA 89 - 12 pkt,
VIL 7 - 11 pkt,
kotek6 - 11 pkt,
ŻABA - 11 pkt,
1628 - 11 pkt.

Pozostałe osoby nie osiągnęły progu 11 punktów i ich kazusy nie będą sprawdzane.

Autorzy 5 najlepszych rozwiązań kazusów zostaną powiadomieni o tym w najbliższych dniach. Przypominam, że nie przesądza to jeszcze o uzyskaniu oceny.

Rejestracja na konkurs z prawa autorskiego

2011-01-10T21:04:00.002+01:00

Osoby chcące wziąć udział w tegorocznej edycji konkursu mogą zgłaszać się wysyłając e-mail pod adres prawoautorskie2011@gmail.com i podając w nim swoje imię i nazwisko, rok studiów oraz numer albumu. Zgłoszenia przyjmowane będą do 17 stycznia 2011 (poniedziałek).

Podczas części kazusowej będzie można korzystać z przyniesionych przez siebie aktów prawnych. Teksty aktów powinny być wolne od wszelkich dopisków merytorycznych.

Serdecznie zapraszamy do udziału!

Konkurs z prawa autorskiego 2011

2011-01-08T16:40:00.005+01:00

Dnia 19 stycznia 2011 (środa) o 18.00 w sali 30 w Collegium Novum odbędzie się wydziałowy konkurs z prawa autorskiego.

Konkurs składa się z dwóch etapów:

1. test - 20 pytań, jednokrotny wybór (30 minut)

2. kazus (75 minut)

Kazusy będą sprawdzane osobom, które udzieliły prawidłowej odpowiedzi na co najmniej 11 pytań testowych.

Po wstępnej weryfikacji, około 5 najlepszych prac zostanie przekazanych Pani Profesor Elżbiecie Traple do oceny. Autorzy tych prac zostaną o tym fakcie poinformowani drogą mailową. Przekazanie prac Pani Profesor nie gwarantuje uzyskania oceny.

Sprawdzane będą tylko prace sporządzone samodzielnie i czytelnie.

Informacje na temat zapisów pojawią się w przyszłym tygodniu.

IP Student 3 edycja

2010-11-16T21:06:00.002+01:00

Od grudnia rusza kolejna edycja cyklu warsztatów i szkoleń z zakresu prawa własności intelektualnej.

Zgłoszenia osób chętnych do uczestniczenia w tegorocznym IP Studencie będą przyjmowane drogą mailową na adres: ips3edycja@gmail.com w dniach 25 - 28 listopada 2010.

Szczegóły dotyczące warunków rekrutacji można znaleźć w Regulaminie:

Regulamin udziału w warsztatach „IP Student” 3 edycja

I. Postanowienia ogólne

1.1. Organizatorem projektu IP student jest Sekcja Prawa Własności Intelektualnej Towarzystwa Biblioteki Słuchaczów Prawa UJ, dalej jako „TBSP”.

1.2. Projekt skierowany jest do studentów prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, zainteresowanych prawem własności intelektualnej

1.3. Projekt składa się z cyklu spotkań, odbywających się w cyklu tygodniowym od 7 grudnia 2010 r. oraz projektów dodatkowych

II. Zasady rekrutacji

2.1. Nad przebiegiem rekrutacji czuwa komisja rekrutacyjna, zwana dalej „Komisją”. Posiedzenia Komisji są protokołowane. Protokoły z posiedzeń Komisji przekazywane są zarządowi TBSP. Protokół może zostać na wniosek uczestnika udostępniony do wglądu.

2.2. Ilość uczestników warsztatów nie powinna przekraczać 30 osób, jednak Komisja w uzasadnionych przypadkach może zwiększyć ich ilość.

2.3. Uczestnikami warsztatów mogą zostać wyłącznie studenci prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, będący członkami TBSP w roku akademickim 2010/2011; członkostwo powinno być poświadczone najpóźniej na dzień 14 grudnia 2010 r.

2.4. Uczestnikiem nie może zostać osoba, która brała udział w poprzedniej edycji warsztatów IP Student. Nie wyklucza to udziału takiej osoby, jako wolnego słuchacza na zasadach określonych w dziale III niniejszego regulaminu.

2.5. Zgłoszenia kandydatów odbywają się poprzez rejestrację tj. wysłanie e-maila na adres ips3edycja@gmail.com, w terminie: od godziny 0.00 dnia 25 listopada do godziny 24.00 dnia 28 listopada 2010.

2.6. W mailu rejestracyjnym kandydat podaje następujące informacje: imię, nazwisko, e-mail, rok studiów, kierunek studiów, informację na temat ocen z przedmiotów: prawo autorskie, prawo własności przemysłowej, prawo zwalczania nieuczciwej konkurencji, polskie, europejskie i międzynarodowe prawo patentowe oraz o uczestnictwie w seminarium określonym w pkt. 2.7 e. (jeśli kandydat nie zaliczył danego przedmiotu, wpisuje jego nazwę oraz obok cyfrę „0”). Wysyłając maila rejestracyjnego kandydat zgadza się na opublikowanie jego danych osobowych w liście osób przyjętych na blogu Sekcji Prawa Własności Intelektualnej (http://wlasnoscintelektualna.blogspot.com/)

2.7. W przypadku, gdy ilość chętnych przekroczy limit miejsc, Komisja w celu wyboru uczestników utworzy listę rankingową, przyznając kandydatom punkty według następujących kryteriów:

a) zdanie egzaminu z prawa autorskiego - 1 punkt

b) zdanie egzaminu z prawa własności przemysłowej – 1 punkt

c) zdanie egzaminu z prawa zwalczania nieuczciwej konkurencji – 1 punkt

d) zdanie egzaminu z prawa patentowego – 0,5 punktu

e) uczestniczenie w seminarium magisterskim (seminarium dla IV lub V roku) w Instytucie Prawa Własności Intelektualnej u któregokolwiek z prowadzących albo w seminarium magisterskim u dr hab. Elżbiety Traple (w Katedrze Prawa Cywilnego) – 1 punkt

2.8. Pomocniczym kryterium rekrutacji w razie, gdy rekrutacja na podstawie warunków opisanych w pkt. 2.7 nie pozwoli na wyłonienie odpowiedniej ilość uczestników, jest średnia arytmetyczna ocen z przedmiotów wymienionych w pkt. 2.7 a-d.

2.9. Komisja może podjąć decyzję o utworzeniu listy rezerwowej.

2.10. Brak obecności na którychkolwiek z pierwszych 3 zajęć, brak spełnienia obowiązku określonego w ust. 2.5 oraz złożenie fałszywego oświadczenia odnośnie danych określonych w ust. 2.6 powoduje skreślenie z listy uczestników. Na miejsce osób skreślonych mogą zostać wpisane osoby z listy rezerwowej według kolejności na liście.

2.11. Lista osób zakwalifikowanych do uczestnictwa w projekcie zostanie ogłoszona na blogu Sekcji Prawa Własności Intelektualnej (http://wlasnoscintelektualna.blogspot.com/) dnia 4 grudnia 2010 lub zostanie wysłana mailem do kandydatów.

2.12. Osoby zakwalifikowane do udziału w warsztatach winny przynieść indeks lub inny dokument potwierdzający prawdziwość danych podanych podczas rejestracji na spotkanie organizacyjne w dniu 7 grudnia 2010.

III. Udział wolnych słuchaczy

3.1. Istnieje możliwość udziału w wybranych warsztatach w charakterze wolnego słuchacza.

3.2. Rejestracja odbywa się poprzez wysłanie maila zgłoszeniowego na adres: ips3edycja@gmail.com. W temacie należy wpisać „wolny słuchacz, data zajęć, imię i nazwisko”.

3.3. Rejestracja na dane zajęcia zaczyna się tydzień przed danymi zajęciami (wtorek), a kończy się w piątek bezpośrednio poprzedzający dane zajęcia.

3.4. Każdy wolny słuchacz może wziąć udział w maksymalnie 5 zajęciach.

3.5. W każdych zajęciach może wziąć udział maksymalnie 5 wolnych słuchaczy.

3.6. O przyjęciu na wybrane zajęcia decyduje kolejność zgłoszeń.

3.7. Osoby, który nie zostaną zapisane na listę na dane zajęcia zostaną umieszczone na liście rezerwowej i, w razie rezygnacji któregoś z wolnych słuchaczy, powiadomione o możliwości uczestniczenia w zajęciach.

3.8. Pierwszymi zajęciami, w których będą mogli wziąć udział wolni słuchacze będą zajęcia w dniu 14 grudnia 2010 r.

IV. Postanowienia końcowe

4.1. Dopuszcza się możliwość zmiany i uzupełnienia niektórych postanowień regulaminu. Zmiany regulaminu nie mogą dotyczyć zasad rekrutacji po jej przeprowadzeniu, gdyby miało to naruszać interes osób zakwalifikowanych zgodnie z postanowieniami regulaminu.

Klocek Lego nie jest znakiem towarowym

2010-09-15T17:51:00.003+02:00

W 1999 roku OHIM zarejestrował trójwymiarowy wspólnotowy znak towarowy w postaci czerwonego klocka Lego dla towarów opisanych jako "gry, zabawki" (klasa 28 wg Porozumienia nicejskiego). Już dwa dni po rejestracji konkurent Lego, Mega Brands Inc. wystąpił o unieważnienie znaku. Wczoraj, 14 września 2010 r., zakończyła się sądowa batalia w tej sprawie, a Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołanie duńskiej spółki powołując się na bezwzględną przeszkodę rejestracji opisaną w art. 7 ust. 1 lit. e pkt (ii) Rozporządzenia nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

Trybunał nie kwestionował posiadania przez znak Lego siły dystynktywnej, podkreślając, że trójwymiarowy element w efekcie używania go zyskał wtórną moc odróżniającą*. Nie ma też przeszkód, aby chronionym oznaczeniem odróżniającym towaru był jego kształt. Jednakże zgodnie z przywołanym wyżej przepisem nie może być zarejestrowane oznaczenie składające się wyłącznie z kształtu towaru niezbędnego do uzyskania efektu technicznego. Trybunał zauważył przy tym, że dany kształt nie musi być jedynym sposobem, którego zastosowanie umożliwia uzyskanie danego efektu technicznego. Tym samym Trybunał poskromił monopolistyczne zapędy Lego, zmierzające do uniemożliwienia konkurentom produkowania klocków o zbliżonym do klocków Lego kształcie i kompatybilnych z nimi, już po wygaśnięciu ochrony patentowej na rozwiązanie techniczne zawarte w klockach Lego. Trybunał przy tym wskazał, że kopiowanie kształtów klocków Lego może stanowić delikt nieuczciwej konkurencji w postaci niewolniczego naśladownictwa. Przy okazji, warto przypomnieć, że polski Sąd Najwyższy orzekł, że na gruncie art. 13 u.z.n.k., mimo wiernego skopiowania kształtu klocka Lego, nie ma miejsca niewolnicze naśladownictwo, jeżeli poprzez odpowiednie oznaczenie towaru przez producenta wyeliminowane zostanie ryzyko wprowadzenia klienteli w błąd (wyrok z 11 lipca 2002 r., I CKN 1319/00).

*do przeciwnego wniosku doszedł polski Sąd Najwyższy w wyroku z 8 stycznia 2003 r. (III RN 240/01)

Tekst omawianego wyroku:

w języku angielskim
w języku polskim

Czeskie prawo autorskie i propozycja nowelizacji

2010-08-28T16:14:00.003+02:00

Interesujący projekt nowelizacji czeskiego prawa autorskiego, przygotowany przez czeskie Ministerstwo Kultury we współpracy z organizacjami zbiorowego zarządzania zakłada między innymi...obowiązek powiadomienia OZZ o udzieleniu otwartej licencji typu Creative Commons - w przeciwnym wypadku, jeżeli dobrze rozumiem, użytkownik nie będzie mógł powołać się na taką licencję w stosunku do OZZ. Inne ciekawe propozycje dotyczą obowiązkowej rejestracji kopiarek i powierzenia OZZ zarządzania utworami osieroconymi.

Tak przynajmniej wynika z omówienia, do którego udało mi się dotrzeć. Mój czeski jest zdecydowanie nie dość sprawny, żeby to zweryfikować w oparciu o tekst projektu. Czy jest na sali spec od czeskiego prawa autorskiego?

Patentowanie oprogramowania i metod biznesowych - sprawa Bilski v. Kappos

2010-07-11T13:25:00.002+02:00

Sąd Najwyższy USA wydał długo oczekiwane orzeczenie w sprawie Bilski v. Kappos, dotyczące dopuszczalności patentowania metod biznesowych. Konkretny stan faktyczny dotyczył metody dostosowywania wysokości rachunków za energię do warunków pogodowych. Sąd uznał ostatecznie, że była to abstrakcyjna idea, która nie podlega ochronie patentowej...i ku zaskoczeniu komentatorów, na tym skończył, nie dając bardziej ogólnych wskazówek na przyszłość.

Więcej:
- tekst wyroku
- omówienie wyroku na Wikipedii i na Oyez.org
- komentarz na out-law.com

Google (YouTube) wygrywa z Viacom

2010-06-23T23:09:00.002+02:00

Zakończył się, przynajmniej w pierwszej instancji, jeden z najsłynniejszych procesów o naruszenie praw autorskich. Viacom nie przekonał nowojorskiego sądu do swoich argumentów. Sąd przyjął, że Google nie odpowiada za materiały umieszczane w serwisie YouTube przez jego użytkowników, ponieważ chronią go tzw. safe harbours, czyli wyłączenia odpowiedzialności zawarte w DMCA.

Więcej informacji i samo orzeczenie tutaj.

Magiczne słowo

2010-06-08T21:21:00.003+02:00

Wiele atramentu wylano w polskiej doktrynie i w orzecznictwie na temat tego, jak powinna być sformułowana umowna klauzula przenosząca autorskie prawa majątkowe. Specyfikacja pól eksploatacji, nazewnictwo, domniemanie udzielenia licencji, dopuszczalność stosowania art. 65 k.c. do wykładni - wszystkie te kwestie mają istotne znaczenie. A jak to wygląda w krajach o ustawodawstwie mniej "skrzywionym" w kierunku ochrony twórcy? Jeden z amerykańskich sądów apelacyjnych - konkretnie Court of Appeals for the 8th Circuit - orzekał niedawno w sprawie następującej klauzuli:

Al is releasing all copyright, proprietary design and sign work to [Famous Dave's] in all other restaurants that he has worked on with the exception of Sioux Falls, Burnsville, Crosslake, and Wisconsin Dells...

Al to projektant wnętrz, Famous Dave's to sieć restauracji. Spór koncentrował się na tym, czy release to jest zwrotem oznaczającym przeniesienie praw autorskich. Co na to sąd?

A transfer of ownership requires no "magic words" to satisfy copyright law; even "a one-line pro forma statement will do." - stwierdził, cytując orzeczenie w sprawie Radio Television Espanola S.A. v. New World Entm't, Ltd. (183 F.3d 922, 927).

Chętni do zapoznania się z całym orzeczeniem przed powrotem do szarej rzeczywistości ustawy z 4 lutego 1994 r. mogą znaleźć ukojenie tutaj.

Plakat konferencji

2010-05-26T22:03:00.004+02:00

Już pojutrze konferencja Mistrzostwa Europy®. Prawo własności intelektualnej a organizacja imprez masowych. Zapraszamy do zapoznania się z programem.

Nowelizacja prawa autorskiego

2010-05-26T21:50:00.002+02:00

Sejm uchwalił dziś nowelizację prawa autorskiego dotyczącą organizacji zbiorowego zarządzania, tabel wynagrodzeń, a także Komisji Prawa Autorskiego. Praprapraprzodkiem ustawy są założenia przygotowane przez pracowników Instytutu Prawa Własności Intelektualnej UJ. Wygląda jednak na to, że zostały one przeniesione do ustawy w co najwyżej bardzo ogólnym zarysie.

O tym, jak wygląda tekst ustawy, który trafił do Senatu, można przekonać się tutaj. Co zaskakujące, jak na ustawę z dziedziny własności intelektualnej projekt wzbudził ogromne kontrowersje. Przeciwko głosowało aż 16 posłów, co osobiście tłumaczę tym, że regulowana jest materia OZZ. Wyniki głosowania można poznać tu, a dotychczasowy przebieg procesu legislacyjnego można próbować prześledzić tutaj. Dlaczego próbować? Najważniejszych jego elementów oczywiście nie ma i nie będzie w formie drukowanej - posiedzenia podkomisji w dalszym ciągu nie są protokołowane i chyba nie zanosi się na zmiany. A szkoda.

Opłaty za czyste nośniki przed Trybunałem Sprawiedliwości

2010-05-20T10:23:00.004+02:00

Hiszpańska organizacja zbiorowego zarządzania Sociedad General de Autores y Editores (SGAE) zażądała od spółki Padawan, zajmującej się sprzedażą nośników (m.in. płyt CD i DVD, odtwarzaczy MP3), kwoty niecałych 17.000 EUR z tytułu opłat za czyste nośniki (private copying levies), pobieranych w Hiszpanii w oparciu o przepisy ustawy krajowej, uchwalonej w oparciu o art. 5 ust. 2 lit b dyrektywy 2001/29/WE, który brzmi:

Państwa Członkowskie mogą przewidzieć wyjątki lub ograniczenia w odniesieniu do prawa do zwielokrotniania (...) w następujących przypadkach:
(...)
b) w odniesieniu do zwielokrotniania na dowolnych nośnikach przez osobę fizyczną do prywatnego użytku i do celów ani bezpośrednio, ani pośrednio handlowych, pod warunkiem że podmioty praw autorskich otrzymają godziwą rekompensatę, uwzględniającą zastosowanie lub niezastosowanie środków technologicznych określonych w art. 6, w odniesieniu do danych utworów lub przedmiotów objętych ochroną;

W pierwszej instancji SGAE wygrało. Sąd rozstrzygający spór w drugiej instancji zadał jednak kilka pytań prejudycjalnych Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczących znaczenia pojęcia "godziwa rekompensata" i cech krajowego systemu pobierania opłat.

Sąd chciał wiedzieć:
1. Czy pojęcie "godziwa rekompensata" wymaga harmonizacji, niezależnie od prawa Państw Członkowskich do wyboru systemu pobierania opłat, który uważają one za odpowiedni dla zapewnienia efektywności prawa do godziwej rekompensaty dla uprawnionych w związku z przyjęciem dozwolonego użytku prywatnego ("zwielokrotniania do użytku prywatnego")?
2. Niezależnie od systemu stosowanego przez dane Państwo Członkowskie dla ustalenia godziwej rekompensaty, czy system musi zapewniać sprawiedliwą równowagę między uprawnionymi a osobami bezpośrednio lub pośrednio zobowiązanymi do zapłaty rekompensaty i czy ta równowaga jest określana przez cel godziwej rekompensaty, czyli złagodzenie strat wynikających z zwielokrotniania do użytku prywatnego?
3. Gdy Państwo Członkowskie decyduje się na system pobierania opłat za cyfrowe urządzenia kopiujące i nośniki, czy opłata musi być koniecznie połączona ze spodziewanym używaniem tych urządzeń i nośników dla celów zwielokrotniania do użytku prywatnego, z takim skutkiem, że pobieranie opłaty jest zasadne gdy można domniemywać, że urządzenia i nośniki stosowane są do zwielokrotniania do użytku prywatnego, a nie do innych celów?
4. Gdy Państwo Członkowskie przyjmuje system opłat, czy jednakowe nakładanie tej opłaty na przedsiębiorstwa i profesjonalistów, którzy z pewnością nabywają urządzenia i nośniki w celu innym niż zwielokrotnianie do użytku prywatnego, jest zgodne z zasadą godziwej rekompensaty?
5. Czy system przyjęty przez Hiszpanię, zakładający nałożenie opłaty bez wyjątku na wszystkie urządzenia do kopiowania i nośniki narusza dyrektywę 2001/29/WE w zakresie, w jakim brak wystarczającego połączenia między godziwą rekompensatą i wyjątkiem zezwalającym na zwielokrotnianie w celach prywatnych, ponieważ w znacznym zakresie opłata jest nakładana do innych sytuacji, w których nie zachodzi wyjątek od praw, uzasadniający tę rekompensatę?

Zdaniem Rzecznika Generalnego, pojęcie "godziwa rekompensata" to pojęcie prawa unijnego, a zatem musi być wykładane jednakowo w całej UE, ale to Państwa Członkowskie mają ustalić kryteria, które pozwolą na urzeczywistnienie tej zasady na ich terytorium. Można powiedzieć, że Rzecznik oddał Bogu świeczkę, a diabłu ogarek. W praktyce pogląd ten ma znaczenie np. w takim zakresie, że zezwala na pobieranie opłaty ryczałtowej.

Zdaniem Rzecznika, godziwa rekompensata to taka, która daje uprawnionemu, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności dozwolonego zwielokrotniania do prywatnego użytku, odpowiednie wynagrodzenie za użycie chronionych treści. Jeśli Trybunał przychyli się do tego zdania, trzeba będzie ostrożnie stosować je w polskim prawie autorskim, pamiętając o jego szczególnym, "unijnym" charakterze. Mamy w orzecznictwie wypracowaną koncepcję zbliżoną do "odpowiedniego wynagrodzenia", zgodnie z którą chodzi o takie wynagrodzenie, jakie autor otrzymałby "na rynku", ale dotyczy ona roszczeń z art. 79 pr. aut., więc trzeba uniknąć mylenia obydwu pojęć. Opłaty za nośniki to jednak zupełnie inna bajka, niż licencjonowanie utworów. Zresztą, sam Rzecznik dodał, że kryterium szkody może, ale nie musi być brane pod uwagę dla ustalenia wysokości rekompensaty. Podkreślił też, że na wysokość opłaty nie ma wpływać nielegalne korzystanie z utworów (bo nie tego dotyczy przepis), ale korzystanie z nich w ramach omawianego wyjątku od wyłącznego prawa zwielokrotniania.

Rzecznik stwierdza dalej, że opłata musi być połączona z domiemanym użyciem danych urządzeń lub nośników do prywatnego zwielokrotniania, a zatem nakładanie opłaty jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia, że takie domniemanie zachodzi. Wystarczy jednak potencjalna możliwość używania urządzeń i nośników w takim zakresie.

Konsekwentnie, z pojęciem godziwej rekompensaty nie ma wiele wspólnego nakładanie opłaty w identycznym zakresie na przedsiębiorców, którzy z oczywistych względów nie korzystają z wyjątku pozwalającego na zwielokrotnianie dla celów prywatnych. Inaczej mówiąc, to może być opłata ryczałtowa, ale musi być odpowiednio powiązana z istnieniem wyjątku. Ciekawe jak to sprawdzać i jak to ma działać w praktyce - osobne ceny nośników dla przedsiębiorców, osobne dla konsumentów? Badania rynku zmierzające do ustalenia, która kategoria kupuje więcej urządzeń i nośników?

Trybunał zazwyczaj akceptuje rozważania Rzecznika, więc jest niewielka szansa, że cokolwiek zmieni się na etapie orzekania. W każdym razie czekamy na wyrok, który moim zdaniem może mieć znaczenie dla losów polskiego art. 20 pr. aut. Sprawa ma sygnaturę C‑467/08.

Więcej:
- opinia Rzecznika

Mistrzostwa Europy®. Prawo własności intelektualnej a organizacja imprez masowych - program konferencji

2010-05-18T00:37:00.000+02:00

Konferencja odbędzie się 28 maja (piątek) w Sali Wystawowej Auditorium Maximum UJ (ul. Krupnicza 35).

Rozpoczęcie: 9:00

Panel I: 9:30-11:10

mgr Marcin Balicki – Relacja z widowiska sportowego jako utwór audiowizualny
mgr Zbigniew Pinkalski – Ambush marketing – charakterystyka i ocena zjawiska na tle polskiego ustawodawstwa
mgr Krzysztof Tusiński, Konrad Gliściński – Konstrukcja umów licencyjnych i ich zabezpieczanie w związku z organizacją masowych imprez sportowych
mgr Krzysztof Felchner – Traktat z Nairobi w sprawie ochrony symbolu olimpijskiego

Panel II: 11:20 – 13:00

Aneta Makowiec – Public viewing. Analiza prawa autorskiego i praw pokrewnych w kontekście telewizyjnej transmisji meczu Euro 2012
Adam Szymon Tułecki – Sprzedaż praw transmisyjnych do imprez sportowych
Ewa Laskowska – „Adam leć!”, czyli komentarz sportowy jako przedmiot praw autorskich
Katarzyna Dreszer – Widowisko sportowe jako przedmiot prawa autorskiego. Zasada i wyjątki

Panel III: 13:30 – 15:20

Natalia Rutkowska – Prawo do transmisji widowisk sportowych a prawo konkurencji. Przykład UEFA
Emilia Chmielewska – Roszczenia przeciwko uprawnionemu z rejestracji znaku towarowego nie posiadającego zdolności odróżniającej.
Joanna Filipiuk – Ochrona domen internetowych związanych z major events
Natalia Wrońska – Procedura dochodzenia ochrony praw własności intelektualnej w kontekście organizacji Euro 2012

Panel IV: 15:30 – 17:00

Mateusz Kaliński – Równość podmiotów gospodarczych w kontekście uprzywilejowania sponsorów imprez masowych
Mikołaj Rogowski – Ochrona maskotek imprez sportowych
mgr Małgorzata Witek, mgr Owidiusz Mazurkiewicz – Procedura wydania decyzji o udzielnie prawa ochronnego na znak towarowy w aspekcie organizacji imprez masowych.

Zakończenie: 17:00

Rozszerzona Izba Odwoławcza EUP o patentach na programy komputerowe

2010-05-12T18:51:00.003+02:00

Zapadło rozstrzygnięcie w sprawie wniosku Prezesa EUP o rozstrzygnięcie przez Rozszerzoną Izbę Odwoławczą EUP zagadnienia prawnego związanego z praktyką Urzędu w odniesieniu do wynalazków urzeczywistnianych za pomocą komputera. Rozszerzona Izba uznała, że wniosek jest niedopuszczalny, ponieważ nie dopatrzyła się sprzeczności w orzecznictwie Izb Odwoławczych. Tym samym chyba po prostu potwierdzono dotychczasową praktykę EUP. Uzasadnienie, zawierające uwagi na temat dotychczasowego orzecznictwa i samej Konwencji o Patencie Europejskim, ma nieco ponad 50 stron (a wniosek niewiele mniej), więc zainteresowani mają co czytać.

Więcej:
- komunikat EUP,
- treść decyzji.

oficjalny tekst projektu ACTA

2010-05-01T00:21:00.002+02:00

Znajdziecie pod tym linkiem.

Ugoda nie wystarczy, czyli kolejny pozew przeciw Google

2010-04-10T12:39:00.003+02:00

Ugoda Google chyba nieuchronnie zmierza do zaakceptowania, prędzej czy później, choć możliwych scenariuszy zostało bardzo wiele. Wygląda jednak na to, że to nie wystarczy. Prawo autorskie ma to do siebie, że utwory mogą być wszędzie. Książki mają natomiast to do siebie, że bywają ilustrowane. Z tych dwóch banalnych przyczyn urodziło się kolejne powództwo przeciwko Google, nazwane już Son of the Google Book. 7 kwietnia do sądu ze swoim class action wystąpiły takie organizacje, jak: American Society of Media Photographers, the Graphic Artists Guild, the North American Nature Photography Association and the Professional Photographers of America oraz szereg indywidualnych grafików i fotografów. Ich prace zostały wyłączone z projektu ugody, mimo wniosku w tej kwestii. Obok skanowania książek zawierających ich prace, graficy kwestionują też program Google, który opiera się o porozumienia z wydawcami, zmierzający do umieszczenia książek w serwisie.

Więcej:
- komunikat prasowy American Society of Media Photographers,
- pełny tekst pozwu,
- artykuł w New York Times,
- wpis na Musematic.net.

Doda v Mieszko Sibilski c. d.

2010-04-08T14:58:00.007+02:00

Sąd Apelacyjny w Poznaniu zaskoczył. Po dość precedensowym wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, gdzie Mieszko Sybilski używający w stosunku do Dody, Doroty Rabczewskiej, wokalistki pop i popularnej celebrytki, słowa 'blachara' nie został odsądzony od czci i wiary a jego sceniczna wypowiedź została uznana za przejaw korzystania z wolności słowa, przyszedł czas na wyrok apelacji.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu chyba trochę przeszarżował. Mniejsza z tym, że nie zgodził się z wyrokiem Okręgu - jego prawo (podobno, bo uzasadnienia jeszcze nie ma, Sąd uznał, że naruszona została 'godność' piosenkarki). Nakazał jednak przeprosiny na portalu onet.pl w postaci wyskakującego okienka z treścią tychże, które wyskakiwać ma każdemu wchodzącemu na stronę internaucie. Tych dziennie jest ok. 4 miliony. Nie znał się chyba jednak na potencjalnych kosztach takiego przedsięwzięcia skład orzekający, bo jak wyliczyła gazeta.pl mogą one przekroczyć 2 miliony złotych. Wykonanie wyroku wstrzymano z uwagi na zapowiedzianą przez Pozwanego walkę przed Sądem Najwyższym.

Poczekamy na uzasadnienie wyroku. Tu link do artykułu.

A tutaj wypowiedź Pozwanego, już po wyroku. Zastanawiałem się czy wypada wrzucać tu link do 'plotka', ale chłop mówi tam parę mądrych rzeczy, więc chyba jest to warte precedensu ;)

Dorzucam również link do serwisu Vagla.pl, gdzie jest wzmianka również na temat innego aspektu w/w potencjalnych przeprosin; mianowicie chodzi o pogląd, wedle którego należy wyskakujące okienka reklamowe traktować jako spam (stanowiący delikt nieuczciwej konkurencji). Ciekawe, bo wg mnie to może być jedna z podstaw potencjalnej skargi kasacyjnej. Wyrok Sądu nie może przecież obligować do działań niezgodnych z prawem ;P

Kazus Prof. Kameli-Sowińskiej

2010-03-29T11:31:00.002+02:00

Co myślicie o tłumaczeniach i poglądach Pani Prof. Aldony Kameli-Sowińskiej? Wrzucam w ramach ciekawostki. Tutaj link do artykułu z gazety. Enjoy!

ACTA - co wiemy?

2010-03-29T10:36:00.005+02:00

O projekcie ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement) głośno jest od samego początku, przede wszystkim ze względu na kontrowersyjną, tajną formę negocjacji.
Na łamach IPW ukazała się swietna synteza tego co na razie na temat ACTA 'wyciekło', wraz z komentarzami.

Konferencja Mistrzostwa Europy® Prawo własności intelektualnej a organizacja imprez masowych

2010-03-25T01:09:00.001+01:00

Zapraszamy do udziału w konferencji Mistrzostwa Europy®. Prawo własności intelektualnej a organizacja imprez masowych która odbędzie się w Krakowie, 28 maja 2010 r. Więcej informacji na stronie konferencji.

Z cyklu plagiat czy nie?

2010-03-10T01:10:00.002+01:00

Enjoy ;) http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80276,7643052,Plakat__Rozyczki__plagiatem_plakatu_innego_filmu.html

autor artykułu pisze między innymi: "Przypomnijmy, że plagiatem nazywamy już skopiowanie nawet tylko części dzieła, bez wskazania na źródło. Czasem plagiat wynika z niedbalstwa lub nieświadomości. Autor może zasłyszaną gdzieś melodię uznać za wytwór swojego umysłu. Czasem też może nieświadomie się zainspirować np. kolorem pierwowzoru. Jednak w tym przypadku trudno mieć wątpliwości. Mamy do czynienia z jawną kradzieżą czyjegoś pomysłu. Nawet jeśli funkcjonuje on tylko w internecie." :)

Hełmy z Gwiezdnych Wojen i wykonalność wyroków z USA

2010-03-07T14:41:00.003+01:00

Rozstrzygnięcie, o którym zamierzam napisać, zdążyło już co prawda nieco ostygnąć, ale pozostaje ciekawe.

George Lucas, reżyser pierwszych Gwiezdnych Wojen, a potem reżyser, producent lub współtwórca kolejnych części, jest uwielbiany (lub nie) za swoją wizję świata w scenerii sci-fi. Znacznie rzadziej doceniana jest jego wizjonerstwo w kwestii zarabiania na filmach. Lucas jest pionierem w dziedzinie szukania przychodów nie tylko we wpływach z biletów, ale przede wszystkim z gadżetów związanych z marką (merchandising): od książek, przez figurki, aż po stroje. Firma Lucasfilm jest znana z bezwzględnego ścigania osób, które jej zdaniem naruszają przysługującej jej prawa własności intelektualnej.

W tym kontekście zapadło orzeczenie w sprawie Lucasfilm v. Ainsworth. Pozwany sprzedawał w Wielkiej Brytanii repliki hełmów żołnierzy Imperium, czyli szturmowców. Szturmowiec w hełmie wygląda tak:

Zdjęcie: wikipedysta Cuneax

Pozew złożono w sądzie w USA, gdzie wydano orzeczenie równoznaczne polskiemu wyrokowi zaocznemu. Sąd przyjął, że hełm szturmowca jest chroniony prawem autorskim (a twórcą jest Ralph McQuarrie, który "odpowiada" za niejedną część scenerii pierwszej trylogii). Na rzecz Lucasfilm zasądzono kwotę 20 mln USD. Firma usiłowała wykonać amerykańskie orzeczenie w Wielkiej Brytanii.

31 lipca 2008 r. zapadło orzeczenie Chancery Division brytyjskiego High Court. W bardzo obszernym uzasadnieniu odniósł się m.in. do kwestii tego, czy hełm szturmowca podlega ochronie prawnoautorskiej jako rzeźba albo dzieło rzemiosła artystycznego i udzielił odpowiedzi negatywnej - uznał wprawdzie, że jest to efekt rzemiosła, ale artyzmu się w nim nie dopatrzył. Stwierdził ponadto, że amerykańskie orzeczenie nie podlega wykonaniu na terenie Wielkiej Brytanii z braku odpowiedniego związku jego działalności z USA oraz zgody na poddanie się jurysdykcji tamtejszych sądów.

16 grudnia 2009 r. Court of Appeal brytyjskiego High Court wydał orzeczenie w drugiej instancji, identyczne co do istoty, choć z nieco innym uzasadnieniem. Sąd uznał, że w braku odpowiedniej umowy międzynarodowej, stwierdzenie wykonalności obcego orzeczenia w zakresie praw własności intelektualnej jest niedopuszczalne. Odrzucił też argumentację odwołującą się do obecności pozwanego w USA "za pośrednictwem" jego strony internetowej.

Zdziwiłbym się, gdyby polski sąd uznał hełmy szturmowców za niechronione prawem autorskim. W każdym razie dla każdego zainteresowanego zbadaniem przesłanek ochrony w innych państwach - polecam lekturę zwłaszcza orzeczenia pierwszej instancji.

Więcej:
- orzeczenia pierwszej i drugiej instancji,
- omówienia wyroków pierwszej i drugiej instancji na out-law.com.

Coś o odpowiedzialności ISP

2010-03-06T16:49:00.004+01:00

Ciekawa sprawa z zakresu dóbr osobistych, danych osobowych i odpowiedzialności Internet Service Providera. Pozwanym był serwis Nasza-Klasa.pl, który nie chciał skasować założonego przez osobę trzecią fałszywego profilu naruszającego dobra osobiste powoda. Wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Wszystko tutaj.

Odszkodowanie za bezprawne usunięcie pliku z serwera

2010-03-05T21:09:00.003+01:00

Pewien czas temu wytwórnia Universal przegrała proces z pewną mamą, która umieściła na YouTube film przedstawiający tańce-połamańce jej dzieci do muzyki Prince'a. Sąd stwierdził, że żądanie zdjęcia filmu z serwisu (takedown notice) było bezzasadne i stanowiło nadużycie prawa. O całej historii pisałem w tej notce.

W tej samej sprawie, czyli Lenz v. Universal, zapadło kolejne orzeczenie. Tym razem dotyczyło ono zakresu odszkodowania, jakiego może domagać się podmiot poszkodowany przez bezprawne takedown notice. Sąd Dystryktowy dla Dystryktu Północnej Kalifornii stwierdził, że przepis par. 512(f) DMCA nie wymaga wykazania przez powoda, że poniesiona przez niego szkoda jest "istotna ekonomicznie". Ograniczył jednak dopuszczalność zasądzenia kosztów pomocy prawnej. Ten ostatni problem brzmi dość egzotycznie dla polskiego prawnika, ale w amerykańskim systemie należy do bardziej dyskusyjnych zagadnień.

Więcej:
- artykuł na out-law.com,
- treść orzeczenia.

Biografia Kapuścińskiego - jest pozew

2010-02-22T15:43:00.004+01:00

No i kolejny odcinek cyklu, który można by określić jako „Wielki człowiek, książka biograficzna i (podobno) fakty naruszające dobra osobiste”. Tym razem: Ryszard Kapuściński.
Więc: na początku marca ma zostać wydana książka A. Domosławskiego będąca biografią pisarza. „Kapuściński non-fiction” tak ma się ona nazywać. I jeszcze się książka nie ukazała, a już jest przeciw niej pozew, dla smaczku: łącznie z wnioskiem o zabezpieczenie. Wniesiony przez wdowę po pisarzu, Alinę Kapuścińską. Chodzi zwłaszcza o opisywanie słabości pisarza i podobnych „mniej wygodnych” fragmentów jego życiorysu. Jedni mówią o cenzurze portretu człowieka, drudzy o dobrach osobistych zmarłego, wdowy i rodziny, a trzeci: o niepotrzebnym szumie. To tak pokrótce, tytułem zajawki. Z deczka bardziej wyczerpująco:
Artykuł "Rzeczpospolitej" z początku stycznia – tak się zaczynało, książka jak się okazuje odrzucona przez Znak, a w ogóle zapowiada się kontrowersyjnie,
Dzisiejsze info o sprawie („wplata cytaty w swoją publikację bez zgody właścicieli praw autorskich” - ???!!!),
Szczegóły pozwu,
Pisze Wojtek Orliński co o tym wszystkim sądzi (z tekstu wnioskuję, że on już czytał).

Patenty 2009 ciąg dalszy: Polska

2010-02-09T21:08:00.005+01:00

Oto jak Polska plasuje się w statystyce PCT:

Poland

2005

2006

101

2007

107

2008

128

2009

171

Po pełne informacje dotyczące roku 2009 odsyłam do źródła, na stronę WIPO.

Patenty: zgłoszenia miedzynarodowe w 2009

2010-02-09T12:56:00.003+01:00

W dzisiejszej odsłonie "Daily Charts" internetowego wydania The Economist znajduje się interesujacą statystyka doyczącą zgłoszeń międzynarodowych na podstawie PCT.

Krótki komentarz do przedstwionego wykreu znajdziecie tutaj

Arnold Buzdygan v. Wikipedia - wyrok opublikowany

2010-02-01T09:58:00.007+01:00

Arnold Buzdygan pozwał swego czasu Stowarzyszenie Wikimedia Polska i jedną z administratorek polskiej Wikipedii. Opublikowano niedawno wyrok sądu apelacyjnego, który zapadł w listopadzie 2009 r. Tutaj można ściągnąć *.pdf z Biuletynem SA we Wrocławiu. Sprawa ma sygnaturę I ACa 949/09, treść wyroku zaczyna się na s. 5. A ja i tak pozwolę sobie skorzystać z dobrodziejstw art. 4 p.a. i wklejam orzeczenie tu. Co ciekawsze fragmenty pogrubiłem.

Wyrok SA we Wrocławiu z dnia 17 listopada 2009 r.
(sygn. akt I ACa 949/09)

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa Arnolda B. przeciwko Stowarzyszeniu Wikimedia Polska w Ł. i Agnieszce K. o ochronę dóbr osobistych na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 8 czerwca 2009 r. sygn. akt I C 802/07: oddalił apelację i zasądził od powoda na rzecz pozwanych po 270 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

U z a s a d n i e n i e

Powód Arnold B. w pozwie skierowanym przeciwko Stowarzyszeniu Wikimedia Polska w Ł. oraz Agnieszce K. domagał się nakazania pozwanym usunięcia dotychczasowej treści artykułu Arnold B. na angielsko- i polskojęzycznej Wikipedii, umieszczenia w ich miejscu przeprosin o treści: "w związku z tym, że ten artykuł zawierał kłamstwa i inne treści naruszające dobra osobiste Arnolda B., świadomie utrwalane przez niektórych administratorów Wikipedii, chcielibyśmy w tym momencie wyrazić żal z powodu istnienia takiej sytuacji i przeprosić Arnolda B. za postępowanie części administratorów i obojętność pozostałych", trwałego zablokowania możliwości edycji artykułu, zasądzenia od pozwanego Stowarzyszenia Wikimedia Polska na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 100.000 zł oraz kosztów procesu.

W odpowiedzi na pozew Stowarzyszenie Wikimedia Polska wniosła o oddalenie powództwa wskazując na brak swej legitymacji biernej. Strona pozwana podkreśliła, że ani samo Stowarzyszenie, ani osoby działające w jego imieniu nie dokonywały edycji artykułu dotyczącego powoda, ponadto strona pozwana nie jest administratorem baz danych "Wikipedii" ani dysponentem serwerów, na których są one przechowywane, stąd nie ma możliwości ich usunięcia ani trwałego zablokowania.

Pozwana Agnieszka K. również wniosła o oddalenie powództwa z uwagi na brak jej legitymacji biernej, bowiem nie uczestniczyła w edytowaniu kwestionowanego artykułu. Wskazała, że choć posiada status administratora, nie ma możliwości usunąć zapisów w bazach danych, które znajdują się na serwerach w Stanach Zjednoczonych.

Oboje pozwani zarzucili, że treść kwestionowanego artykułu jest neutralna, uzasadniona publicznym charakterem działalności powoda i nie narusza dóbr osobistych.

Wyrokiem z dnia 8 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy we W. oddalił powództwo (pkt I), zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej Stowarzyszenia Wikimedia Polska w Ł. kwotę 3.977 zł oraz na rzecz pozwanej Agnieszki K. kwotę 377 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt II) oraz nakazał powodowi, aby uiścił na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego we W. kwotę 3.791,74 zł tytułem brakujących kosztów sądowych (pkt III).

Orzeczenie powyższe Sąd Okręgowy wydał ustalając, iż Stowarzyszenie Wikimedia Polska z siedzibą w Ł. powstało w listopadzie 2005 r, a jego statutowym celem jest wyrównywanie szans w dostępie do wiedzy ogólnej oraz szczegółowej, a także promocja i organizacja wolontariatu oraz działalności charytatywnej. Stowarzyszenie cele te realizuje m. in. przez wspieranie tworzenia, gromadzenia i rozwoju projektów opartych na technologii "wiki", umożliwiających edytowanie treści wszystkim uprawnionym do tego użytkownikom, dostarczanie przez Internet pełnej zawartości wymienionych projektów w oparciu o wolne licencje, reprezentowanie na zewnątrz w języku polskim i kaszubskim projektów internetowych powołanych przez Wikimedia Foundation Inc. oraz wspieranie finansowe tej organizacji. Stowarzyszenie Wikimedia Polska jest na podstawie umowy licencyjnej zawartej z Wikimedia Foudation Inc. uprawnione do używania nazwy "Wikimedia" oraz nazw projektów, w tym "Wikipedia", jest także abonentem domeny "wikipedia.pl". Strona "wikipedia.pl" zawiera skrypt automatycznie przekierowujący użytkownika do domeny "pl.wikipedia.org", która jest zarejestrowana na serwerze znajdującym się w strefie adresowej należącej do Wikimedia Foundation Inc.

Pozwana Agnieszka K. jest członkiem zarządu Stowarzyszenia Wikimedia Polska oraz jednym z administratorów polskiej edycji "Wikipedii".

W dniu 22.08.2005 r. w polskiej edycji "Wikipedii" utworzone zostało hasło "Arnold B.", które po modyfikacjach w rozdziale pt. "kontrowersje" uzyskało brzmienie: "Arnold B. to postać znana i aktywna w polskim Usenecie. Występuje na grupach dyskusyjnych, gdzie wypowiada się m.in. na tematy: reżyserii, prawa autorskiego, seksuologii, psychologii i polityki. Od lat wywołuje zainteresowanie kontrowersyjną treścią oraz stylem swych wystąpień. Ze względu na zawarte w nich wulgaryzmy, propozycje zakładów oraz zapowiedzi licznych procesów sądowych i groźby pobicia, część społeczności określa te zachowania mianem trollowania. Sam Arnold B. twierdzi, że z powodu swoich poglądów i pomysłów, stał się ofiarą serii oszczerstw i manipulacji. Uważa również, iż przynajmniej część wypowiedzi, która jest mu przypisywana, została sfałszowana przez osoby mu nieprzychylne."

Przy takich ustaleniach Sąd I instancji zważył, że powództwo o ochronę dóbr osobistych na podstawie art. 23 i 24 k.c. podlegało oddaleniu z uwagi na brak legitymacji biernej pozwanych, bowiem ani Stowarzyszenie Wikimedia Polska przez swoje organy, ani Agnieszka K. osobiście, nie są autorami kwestionowanego przez powoda hasła.

Podstawy odpowiedzialności pozwanych w ocenie Sądu nie można poszukiwać w zawinionym zaniechaniu usunięcia bądź zablokowania edycji spornego artykułu, z uwagi na ciążący na nich prawny obowiązek czuwania nad treścią artykułów w "Wikipedii", w tym usuwania wpisów naruszających prawa innych osób. Źródła takiego obowiązku nie stanowią przepisy art. 12-14 ustawy z dnia 18.07.2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Zakres działania Stowarzyszenia nie da się ująć w żadnej z kategorii regulowanych tą ustawą. Domena "wikipedia.pl" ułatwia bowiem jedynie dostęp do zasobów polskiej "Wikipedii", dokonując automatycznego przekierowania na domenę "pl.wikipedia.org". Dostęp do zasobów "Wikipedii" jest jednak możliwy również bez pośrednictwa domeny "wikipedia.pl". Istnienie bądź nieistnienie domeny "wikipedia.pl" nie ma wpływu na istnienie i działanie polskiej "Wikipedii", co więcej nie odsyła konkretnie do hasła poświęconego powodowi, ale do wszystkich zasobów polskiej "Wikipedii". Ponadto pozwane Stowarzyszenie nie jest dysponentem głównej domeny, ani właścicielem serwerów, na których znajduje się oprogramowanie i bazy danych "Wikipedii". Nie posiada żadnych szczególnych uprawnień ani w zakresie edytowania artykułów na "Wikipedii", ani w zakresie dostępu do jej baz danych, ani wreszcie nadzoru nad administratorami "Wikipedii". Przedmiotem umowy zawartej przez pozwane Stowarzyszenie z Wikimedia Foundation Inc. jest wyłącznie upoważnienie do korzystania z nazwy "Wikimedia" oraz nazw poszczególnych projektów. Nie może być więc adresatem roszczeń zmierzających do nadania artykułom "Wikipedii" właściwej treści, bądź też usunięcia treści niezgodnych z prawem.

Uzasadniając brak legitymacji biernej pozwanej Agnieszki K. Sąd ten wskazał, że nie posiada ona szczególnych uprawnień, ani nie ciążą na niej szczególne obowiązki w zakresie czuwania nad treściami prezentowanymi na stronie "pl.wikipedia.org". Pozwana wprawdzie ma status administratora "Wikipedii", to jednak różni się on od statusu administratora zwykłej strony internetowej, nie wiąże się z prawnym zobowiązaniem do nadzoru nad działaniami użytkowników "Wikipedii", czy też nad treścią zamieszczanych w niej haseł. Jako administrator pozwana nie jest władna dokonywać ostatecznych, wiążących zmian w treści artykułów (haseł), nie ma bezpośredniego dostępu do bazy danych "Wikipedii", a jedynie do oprogramowania służącego do udostępniania tych danych. Pozwana nie ma więc możliwości trwałego zablokowania ani usunięcia spornego hasła.

Sąd I instancji zważył nadto, iż odpowiedzialności pozwanych nie można wywodzić z przepisów prawa prasowego (dalej pr. pr.). "Wikipedia" nie mieści się w pojęciu "prasy" w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 1 pr.pr., nie jest publikacją periodyczną, której immanentną cechą jest ukazywanie się w formie kolejnych numerów, w określonej jednostce czasu, zaś "Wikipedia" jako całość, jak i poszczególne jej hasła, nie mają kolejnych "wydań", nie są aktualizowane w stałych odstępach czasu, a wszelkie modyfikacje zależą wyłącznie od aktywności użytkowników. Przede wszystkim jednak "Wikipedia" jest encyklopedią, a więc w założeniu dziełem trwałym i jednorodnym. Sąd I instancji rozważył także odpowiedzialność pozwanych na podstawie art. 54 b pr.pr. Dla przyjęcia odpowiedzialności na tej podstawie niezbędne byłoby jednak ustalenie związku pomiędzy działaniami pozwanych a faktem zamieszczenia w Internecie kwestionowanego artykułu. Tymczasem powód nie wykazał (ani nawet nie twierdził), aby to pozwani spowodowali opublikowanie w "Wikipedii" spornego artykułu. Mając na uwadze brak powiązań organizacyjnych pomiędzy Stowarzyszeniem Wikimedia a polską edycją "Wikipedii" i jej administratorami, Sąd nie znalazł podstaw, aby traktować je jako wydawcę "Wikipedii". Natomiast status administratora "Wikipedii" nie może być w ocenie Sądu utożsamiany ze statusem redaktora w rozumieniu prawa prasowego.

Oceniając wreszcie treść kwestionowanego artykułu Sąd I instancji stwierdził, że narusza on dobra osobiste powoda w części, w jakiej przypisuje mu "wypowiedzi zawierające wulgaryzmy (…) i groźby pobicia." W ocenie tego Sądu pozwani nie wykazali, że powód formułował wypowiedzi zawierające groźby karalne, a dopiero udowodnienie, iż postawiony zarzut jest prawdziwy uchylałoby bezprawność takich stwierdzeń. Za pejoratywną i obraźliwą Sąd uznał także wzmiankę o "trollowaniu". Wskazał, że w żargonie użytkowników Internetu określenie "troll" oznacza osobę, która włącza się w wymianę zdań na forach internetowych jedynie po to, aby wywoływać kłótnie i obrażać innych uczestników. Toteż pomimo, że w haśle powód nie został wprost określony mianem "trolla", stwierdzenie, że zachowania jego są określane mianem "trollowania", pośrednio odnosi się do niego i może być uznane za naruszające dobra osobiste.

Orzekając o kosztach procesu, Sąd zastosował przepis art. 98 § 1 k.p.c.

Powyższy wyrok powód zaskarżył apelacją w zakresie naruszenia dóbr osobistych, zarzucając:

- naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, a mianowicie art. 23 i 24 k.c. oraz art. 54 b pr.pr., polegające na uznaniu, że pozwane Stowarzyszenie nie jest wydawcą;

- uchybienia procesowe, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia, zwłaszcza naruszenie art. 233 k.p.c. polegające na braku wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów;

- sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na całkowicie odmiennym od treści opinii pisemnej i ustnej biegłego, zeznań świadka Tomasza G. i pozwanej Agnieszki K. stwierdzeniu braku możliwości usunięcia lub zablokowania dostępu do hasła edytowanego w domenie administrowanej przez pozwanych ad. 1 i ad. 2.

Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Niezależnie od sposobu formułowania zarzutów apelacyjnych powód, zmierzał do wykazania, że skoro pozwani mają możliwość blokowania haseł "Wikipedii" na poziomie logicznym, a pomimo wezwań powoda tego nie uczynili, to ponoszą odpowiedzialność za naruszenie jego dóbr osobistych. Rozpoznanie tak ujętych zarzutów należy więc poprzedzić przytoczeniem żądań pozwu. Zgodnie z pozwem powód domagał się ochrony dóbr osobistych przez trwałe zablokowanie lub usunięcie w polsko- i angielskojęzycznej Wikipedii dotychczasowej treści artykułu "Arnold B." i umieszczenie w jego miejsce przeprosin, jak również trwałego zablokowania możliwości edycji tego hasła. Natomiast w wywiedzionej apelacji powód zmierza do zakwestionowania oceny Sądu I instancji i wykazania, że w świetle opinii biegłego pozwani mieli możliwość uczynienia zadość żądaniu przez zablokowanie dostępu do hasła na poziomie logicznym, a więc zablokowania przekierowania do tego hasła. Rozstrzygnięcie zależy zatem od odpowiedzi pytanie czy pozwani faktycznie byli w stanie uczynić żądaniu powoda w kształcie określonym pozwem oraz czy zablokowanie hasła na poziomie logicznym czyni zadość temu żądaniu.

Odpowiedź na pierwsze z postawionych wyżej pytań, a więc czy pozwani mieli techniczną możliwość zablokowania i usunięcia hasła, z uwagi na specyfikę funkcjonowania sieci Internet wymagała wiedzy specjalnej z zakresu informatyki. Należy więc zaaprobować decyzję Sądu I instancji o powołaniu biegłego na tę okoliczność. Biegły w sporządzonej opinii pisemnej, opiniach uzupełniających i opinii ustnej jednoznacznie wskazał i wyjaśnił, że zarówno pozwane Stowarzyszenie, jak i pozwana Agnieszka K. jako administrator "Wikipedii" uprawnień do uczynienia zadość temu żądaniu nie mieli. Opinia ta nie została przez powoda zakwestionowana i jako kompletna i wyczerpująca stanowiła podstawę orzeczenia Sądu I instancji. Sąd Apelacyjny, podzielając wnioski opinii, również przyjął ją za podstawę swego rozstrzygnięcia.

Opierając się zatem na wnioskach opinii biegłego Andrzeja N. powtórzyć należy, że pozwane Stowarzyszenie Wikimedia Polska nie ma uprawnień w zakresie edycji haseł "Wikipedii", natomiast administratorzy polskiej "Wikipedii" mają możliwość blokowania, edytowania i cofania haseł wyłącznie na poziomie logiki systemu a nie bazy danych. Trzeba bowiem odróżnić dwa typy administratorów, pierwszy to administrator bazy, mający również bezpośredni dostęp do serwera, na którym zapisywane są dane. Administrator o tak zakreślonych kompetencjach miałby możliwość uczynić zadość żądaniu powoda, z jednej strony blokując dotychczasową treść notatki o powodzie, z drugiej umieszczając w jej miejsce notkę zawierająca treść przeprosin. Drugi typ administratorów, do którego należą administratorzy "Wikipedii", ma ograniczone uprawnienia, ma dostęp do bazy danych systemu przez logikę programu obsługującego, jest to dostęp pośredni. W takim właśnie znaczeniu administratorzy "Wikipedii" mają możliwość blokowania częściowego bądź całkowitego, czasowego lub nieograniczonego w czasie haseł jedynie na poziomie logicznym, co oznacza w praktyce jedynie zablokowanie automatycznego przekierowania do domeny "pl.wikipedia.org". Wypada więc podkreślić, że pomimo zastosowania takiej blokady sporne hasło nadal istnieje w dotychczasowym kształcie w bazie danych i informacje w nim zawarte są powszechnie dostępne za pośrednictwem innych domen. W żadnym razie uprawienia tego nie można więc utożsamiać z trwałym usunięciem czy zablokowaniem dostępu do określonych informacji. Co więcej zgodnie z regułami ustalonymi przez społeczność "Wiki" usunięcie hasła (zablokowanie) z logiki systemu może nastąpić jedynie w razie opowiedzenia się większości użytkowników za takim rozwiązaniem w powszechnym głosowaniu. W taki właśnie sposób została zablokowana angielskojęzyczna wersja hasła, co podnosił skarżący w apelacji.

Powyższe uwagi pozwalają również udzielić odpowiedzi na drugie z postawionych na wstępie pytań, a to czy zablokowanie hasła w "Wikipedii" na poziomie logiki systemu byłoby wystarczające w świetle żądań pozwu. Negatywna odpowiedź na to pytanie również oparta jest na wnioskach opinii biegłego. Toteż powtórzyć trzeba, że blokada hasła, o której traktuje apelant, oznacza jedynie zablokowanie przekierowania. Innymi słowy blokada ta oznacza, że użytkownik nie ma dostępu do hasła za pośrednictwem adresu "wikipedia.pl", jednakże taki niczym nieskrępowany dostęp do tego hasła, pomimo zastosowanej blokady, będzie miał za pośrednictwem adresu "pl.wikipedia.org", a w ramach tego dostępu możliwość jego odczytu jak i edycji. Innymi słowy administratorzy "Wikipedii", w tym pozwana Agnieszka K., w ramach swych uprawnień nie mogą dokonać ingerencji w treści znajdujące się w zasobach "Wikipedii" w takim zakresie, w jakim oczekiwałby tego powód. Wobec powyższego podniesione w apelacji zarzuty nie przystają do treści żądania powoda i jedynie pozornie kwestionują prawidłowe ustalenia Sądu I instancji. Sąd Okręgowy bowiem nie zaniechał ustalenia, iż administratorzy "Wikipedii" mają techniczną możliwość blokowania haseł na poziomie logiki systemu, przeciwnie ustalenia takiego dokonał zastrzegając jednak, że ingerencja w takim zakresie nie jest wystarczającą w świetle żądań pozwu. Na koniec wypada jeszcze podnieść, że w okolicznościach niniejszej sprawy niezasadne jest czynienie pozwanym zarzutu, iż pomimo wezwań powoda nie zablokowali na poziomie logicznym spornego hasła, skoro nigdy takie żądanie ze strony powoda nie zostało zgłoszone.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego, w świetle powyższych rozważań, zbędne stało się szczegółowe rozważanie dalszych zarzutów, gdyż nie odnoszą się one do istoty zagadnienia i nie mogły wpłynąć na ocenę rozstrzygnięcia. Zarzuty, iż nieuzasadniona jest odmowa zablokowania spornego hasła, albowiem strony, do których czytelnicy tej notatki są odsyłani znajdują się na serwerach innych niż "pl.wikipedia.org" czy też, iż serwery obsługujące pozwane Stowarzyszenie znajdują się w Polsce nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy przede wszystkim dlatego, że sporne treści co niewątpliwe znajdują się na serwerach zlokalizowanych w USA, poza zakresem właściwości pozwanych i tylko te treści podlegają ocenie Sądu. Tak wynika z opinii specjalisty.

Konkludując tę część rozważań wskazać trzeba, że podnoszone przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa procesowego oraz sprzeczności ustaleń faktycznych z treścią zebranego materiału dowodowego nie zasługiwały na uwzględnienie. Apelant nie zdołał podważyć poprawności opinii biegłego, a skoro wnioski Sądu I instancji znajdują oparcie w tej opinii, to zarzuty apelacji nie mogły zostać uwzględnione. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny podzielił ocenę Sądu Okręgowego, iż pozwani w niniejszej sprawie nie mają legitymacji biernej. Co się zaś tyczy sugestii zawartych w apelacji co do rzeczywistego zakresu uprawnień pozwanych do zablokowania hasła o powodzie przez odwołanie do publikacji prasowych wskazujących na stosowanie blokad informacji przez serwisy brytyjskie czy amerykańskie, to podnieść należy, że uwagi te mają charakter wyłącznie publicystyczny, pozbawiony cech poddających się ocenie obiektywnej i dlatego procesowe ich wykorzystanie nie jest możliwe.

Rozważając zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 23 i 24 k.c. oraz art. 54 b pr.pr., Sąd Apelacyjny uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 b pr.pr. przepisy o odpowiedzialności prawnej i postępowaniu w sprawach prasowych stosuje się odpowiednio do naruszeń prawa związanych z przekazywaniem myśli ludzkiej za pomocą innych niż prasa środków przeznaczonych do rozpowszechniania, niezależnie od techniki przekazu, w szczególności publikacji nieperiodycznych oraz innych wytworów druku, wizji i fonii. Nie jest wówczas konieczne, by publikacje te były periodyczne, ale zakres normowania w takich wypadkach jest węższy, ponieważ stosuje się jedynie przepisy o odpowiedzialności prawnej i o postępowaniu w sprawach prasowych, a ponadto stosowanie to ma być odpowiednie. Zatem ewentualna odpowiedzialność pozwanych na tej podstawie nie jest uwarunkowana uznaniem "Wikipedii" za tytuł prasowy, konieczne jest natomiast istnienie związku przyczynowego pomiędzy działaniem pozwanych - Stowarzyszenia Wikimedia Polska i Agnieszki K. - a faktem zamieszczenia w Internecie kwestionowanego artykułu. Tymczasem wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego pozwalają zdaniem Sądu Apelacyjnego wykluczyć istnienie takiego związku. Pozwani nie zamieścili hasła dotyczącego powoda, nie mieli też wpływu na treść tej notki biograficznej. Ich odpowiedzialność nie polega również na inkryminowanym zaniechaniu polegającym na dopuszczeniu do publikowania i rozpowszechniania tego hasła, skoro co wcześniej zostało rozstrzygnięte nie mają uprawnień do usunięcia spornej notatki.

Pomimo braku zarzutu skarżącego Sąd Apelacyjny, kierując się zasadą, iż w ramach rozpoznania apelacji powinien zastosować właściwe przepisy prawa materialnego, a więc także usunąć ewentualne błędy prawne sądu pierwszej instancji, niezależnie od tego, czy zostały one wytknięte w apelacji (tak Uchwała 7 Sędziów SN z 31.01.2008 r., III CZP 49/07, OSNC 2008/6/55; wyrok SN z 09.04. 2008 r., II PK 280/07, LEX nr 469169), uznał, że stwierdzenia zawarte w kwestionowanym artykule, a mianowicie "wypowiedzi zawierające wulgaryzmy (…) i groźby pobicia" oraz wzmianka o trollingu nie naruszają dóbr osobistych powoda. W tym miejscu należy zaznaczyć, że stosownie do treści żądania pozwu oraz dalszych pism procesowych powoda (w szczególności na k. 174-187), którymi Sąd jest związany, ocenie podlegała treść notatki o powodzie w kształcie załączonym do pozwu (k. 10-11). Ta zaś wbrew stanowisku samego powoda oraz Sądu I instancji nie narusza jego dóbr osobistych.

Punktem wyjścia powyższych rozważań winno być wskazanie, iż stosownie do treści art. 24 § 1 k.c. przesłankami ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione łącznie, są: 1) istnienie dobra osobistego, 2) zagrożenie lub naruszenie tego dobra, 3) bezprawność zagrożenia lub naruszenia. W sprawie niniejszej powód naruszenia swych dóbr osobistych upatrywał w stwierdzeniach, iż jego "wypowiedzi zawierają wulgaryzmy i groźby pobicia" oraz że jego "zachowania określane są mianem trollowania". Sąd Okręgowy, dokonując co do zasady prawidłowej analizy inkryminowanych określeń, uznał, że słowa te mogą naruszać dobro osobiste jakim jest cześć, zwaną również godnością wewnętrzną, oznaczającą dobrą sławę, dobrą opinię innych ludzi, szacunek otoczenia. Zdaniem Sądu Apelacyjnego ocena ta, formalnie poprawna, została jednak dokonana w sposób abstrakcyjny, w oderwaniu od uwarunkowań środowiska użytkowników Usenetu, specyfiki uczestnictwa w publicznej dyskusji na forach internetowych i retoryki stosowanej w takich kontaktach, a przede wszystkim z pominięciem szczególnych cech powoda, która pozwala uznać go za osobę publiczną w zakresie wystąpień na forach internetowych.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że dla oceny obrazy godności decydujące znaczenie ma nie subiektywny odbiór tych określeń przez samego powoda, lecz odbiór obiektywny uwzględniający kontekst, w jakim określenia te zostały użyte. Ten kontekst zaś musi uwzględniać fakt, że powód jest aktywnym uczestnikiem i użytkownikiem wirtualnej przestrzeni, komentatorem bieżących wydarzeń, wypowiada się na różne tematy, a wśród uczestników forów dyskusyjnych jest postacią znaną i rozpoznawalną. W konsekwencji w tak ujętym obszarze aktywności publicznej, w społeczności użytkowników Internetu i uczestników forów dyskusyjnych, powód może zostać uznany za osobę publiczną. Stwierdzenie to ma doniosłe znaczenie dla przeprowadzenia oceny czy doszło do naruszenia jego dóbr osobistych.

W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że wobec osób publicznych przy ocenie ewentualnych naruszeń dóbr osobistych należy stosować inną miarę aniżeli wobec osób prywatnych, granice dopuszczalnej krytyki w stosunku do tych osób oraz ich działalności są szersze, aniżeli wobec osób nieprowadzących takiej działalności (por. wyrok SN z 26.02.2002 r., I CKN 413/01, OSNC 2003/2/24), ich odporność na krytykę jest i musi być podwyższona. Owo zróżnicowanie zakresu ochrony dóbr osobistych w stosunku do osób pełniących rolę publiczną stanowi również jedną z podstawowych zasad w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka na gruncie art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Tytułem przykładu wskazać należy, że w sprawie Lingens przeciwko Austrii (orzeczenie z 8.07.1986 r.) Trybunał jednoznacznie wskazał, że granice dopuszczalnej krytyki w stosunku do osób prowadzących działalność publiczną są szersze. Osoby podejmujące taką działalność w sposób nieunikniony a zarazem świadomy i dobrowolny wystawiają się na kontrolę i reakcję ze strony opinii publicznej. Jednocześnie muszą wykazać większy stopień tolerancji nawet wobec brutalnych ataków skierowanych przeciwko nim. Tego wymaga prawo do otwartej i nieskrępowanej debaty. To niewątpliwie dotyczy osób zajmujących stanowiska publiczne, w szczególności polityków. Zdaniem Sądu Apelacyjnego taka podwyższona granica dotyczy także osób, które prowadzą swojego rodzaju publicystykę, z udziałem przecież nie zamkniętego tylko absolutnie otwartego kręgu dyskutantów. Co więcej powód, jak każdy uczestnik publicznej dyskusji odbywającej się za pośrednictwem Internetu, już przez wygłoszenie swych poglądów, zaprezentowanie swego stanowiska, w istocie wyraża zgodę na ich ocenę przez pozostałych uczestników. To jest wpisane w samą decyzje o wzięciu udziału w debacie publicznej. Przystępując do takiej dyskusji można z całą pewnością przewidzieć, że przynajmniej część tych wypowiedzi będzie negatywna, niepochlebna, krytyczna. Nasilenie tych negatywnych ocen oczywiście może być różnorakie. Nie sposób zakreślić wyraźnej granicy i przewiedzieć do którego momentu wypowiedź jeszcze mieści się w granicach, które będą uznawane za dopuszczalną krytykę, nawet przy użyciu określeń, które są na granicy dobrego smaku, dobrego tonu. Taka granica może być wykreślana tylko w indywidualnych przypadkach.

O udzieleniu ochrony prawnej żądaniu powoda powinna zatem w znacznej mierze decydować analiza uwzględniająca również społeczny odbiór spornych sformułowań, dokonany według kryteriów właściwych dla uczestników dyskursu publicznego. Konieczne jest przy tym zachowanie należytych proporcji i umiaru. Dobra osobiste są czymś szczególnie cennym, należy dążyć do zapewnienia ich ochrony w każdym przypadku, w którym odniesiony w nich uszczerbek znajduje potwierdzenie nie tylko w odczuciu samego zainteresowanego, ale i w zobiektywizowanej ocenie zewnętrznej. Ustalanie dla konkretnego przypadku modelu obiektywnego musi zostać zrelatywizowane do poziomu wykształcenia, kultury i sposobu bycia pokrzywdzonego oraz sprawcy naruszenia. W konsekwencji stwierdzić trzeba, że wypowiedzi, które legły u podstaw roszczenia powoda, nie przekroczyły miary właściwej dla tego typu dyskursu publicznego. Określenie aktywności powoda na forach internetowych mianem trollingu, jakkolwiek może mieć wydźwięk pejoratywny, to jest oceną sposobu wyrażania poglądów przez powoda, a nie oceną jego samego. Stosując wspomniany już wyżej umiar i proporcje typowe dla środowiska uczestników forów internetowych uznać należało, że wypowiedź ta nie narusza dóbr osobistych powoda. Powyższe należy także odnieść do kwestionowanego stwierdzenia, iż wypowiedzi powoda nacechowane są wulgaryzmami i groźbami pobicia. Ocena tej wypowiedzi musi uwzględniać także fakt, że język internautów, co jest rzeczą powszechnie znaną, jest dosadny, skrótowy, często odbiega od standardów komunikacji, jakie obowiązują w społeczeństwie. Powyższe sprawia, że także wulgaryzmy, które służą podkreśleniu ekspresji wypowiedzi, są akceptowane i powszechnie używane. Dla wzmocnienia wypowiedzi mogły pojawiać się również groźby, które należy jednak odróżnić od przestępstwa groźby karalnej regulowanego Kodeksem karnym. Przede wszystkim nie można pominąć, że kwestionowane przez powoda sformułowania odnoszą się nie do jego osoby, ale do sposobu formułowania przez niego wypowiedzi w ramach publicznej dyskusji, a miara negatywnej oceny nie przekracza dopuszczalnej granicy.

Reasumując wskazać należy, że kwestionowane przez powoda wypowiedzi nie naruszały jego dóbr osobistych. Aktywny uczestnik forów internetowych, będąc osobą znaną i rozpoznawalną w tej społeczności, jest w tym znaczeniu i dla tego środowiska osobą publiczną. Jako osoba publiczna, uczestnicząc w dyskusji i wygłaszając swoje poglądy wyraża zgodę na ich ocenę i musi się liczyć z tym, że zostaną one poddane krytyce, niekiedy radykalnej innych użytkowników oraz wykazać większy stopień tolerancji i odporności nawet wobec niepochlebnych opinii, a nawet brutalnych ataków. Granice dopuszczalnej krytyki są bowiem szersze, aniżeli w przypadku osób nieuczestniczących w takiej dyskusji. Postępowanie dowodowe dowiodło, że powód jest aktywnym uczestnikiem forów internetowych, jest postacią znaną, a stosując wobec niego ów podwyższony stopień tolerancji na niepochlebne opinie na jego temat, sformułowania zawarte w haśle "Arnold Buzdygan" nie przekraczały przyjętej i akceptowalnej miary.

Z uwagi na powyższą argumentację Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda na podstawie art. 385 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego wydano na podstawie art. 98 k.p.c.

Ugoda Google - kolejne podejście

2010-01-29T20:31:00.004+01:00

Wczoraj upłynął termin składania pism przed kolejną rozprawą w sprawie Google Books Settlement. Jest to wersja ograniczona w porównaniu do pierwotnej. O odrzucenie projektu wniosła między innymi internetowa księgarnia Amazon.com, czemu w sumie trudno się dziwić i o czym wiadomo nie od dziś. W swoim piśmie powtórzyła argumenty, które podniosła jeszcze na poprzednim etapie postępowania. Stowarzyszenie autorów akademickich sprzeciwiło się samej formie ugody, to znaczy zawarciu jej w ramach pozwu zbiorowego (class action). Podzielone są głosy autorów. Niektórzy, np. autorka Czarnoksiężnika z archipelagu, Ursula Le Guin, w liście otwartym krytykują formułę opt-out. Moim zdaniem to kluczowa kwestia dyskwalifikująca ugodę. Cały mechanizm sprowadza się do tego, że Google jest wystarczająco duży i bogaty, żeby spróbować odwrócić mechanizm działania prawa autorskiego z formuły "potrzebuję zgody na korzystanie z dzieła" w stronę "wyznaczam termin na to, żeby autor sprzeciwił się z korzystania przeze mnie na moich warunkach, a potem korzystam". Wydaje mi się to dużo groźniejsze dla interesów twórców, niż wszystkie sieci p2p razem wzięte. Z drugiej strony, są tacy uprawnieni, którym to nie przeszkadza, np. spadkobiercy Johna Steinbecka.

Więcej:
- artykuł na BBC,
- artykuł na blogu WSJ.

Konkurs z prawa autorskiego - oceny

2010-01-22T11:14:00.002+01:00

Wszyscy zainteresowani już chyba wiedzą, ale ogłosić trzeba :) Oceny (bdb) otrzymali:

- 1009906
- JD
- Cukier

Gratuluję i dziękuję wszystkim za udział!

Konkurs z prawa autorskiego - II etap

2010-01-15T20:04:00.002+01:00

Do prof. Traple przekazałem ostatecznie 6 prac.

4 prace wybijały się wyraźnie na plus w stosunku do reszty:
- 1009906
- JD
- Cukier
- 88051500892

2 pozostałe prace były lepsze od reszty, ale też gorsze od najlepszych, a przy tym w sumie na podobnym poziomie i nie czuję się kompetentny do oceny, która z nich bardziej zasługiwała na awans. Chodzi o prace:
- Rambo10
- Ozzymo

Wszystkim serdecznie dziękuję za udział w konkursie!

Konkurs z prawa autorskiego - I etap

2010-01-14T00:09:00.002+01:00

Serdecznie dziękujemy za udział w konkursie, jeszcze raz przepraszamy za problemy organizacyjne :(

Gratulujemy zniszczenia testu - z 17 osób aż 16 napisało na 15 punktów i więcej. Poniżej wyniki I etapu:

Wymiatacz - 7
CAUDILLO - 17
QMS - 19
1009906 - 24
JD - 24
KOKOS - 17
Agathoi - 20
Łoś - 16
Cukier - 29 (!)
87101306789 - 15
Rambo10 - 21
Ozzymo - 25
Kropka135 - 20
88051500892 - 23
88080802332 - 20
Domi - 17
BATMOBIL - 22

Tutaj znajdziecie test z zaznaczonymi prawidłowymi odpowiedziami. Przejrzałem już wstępnie kazusy. Do piątku powinno się wyklarować, czyje prace trafią do prof. Traple. W razie pytań proszę o kontakt mailowy (b.widla[at]uj.edu.pl).

ip-podcast 1 : Ebay v. LVMH i inne

2010-01-12T20:48:00.006+01:00

Podcasty stają się coraz bardziej poważnymi źródłami wiedzy, a przy tym zapewniają ciekawą alterntywe dla tych, którzy pragną przyswajać tę przy czynnościach aktywnych [lub też mniej aktywnych pokroju znanego nam zbyt dobrze zjawiska korków].

Amerykańskie Lexis Nexis z prawie-co-miesięczną częstotliwością tworzy podcasty o tematyce IP. W grudniowym wydaniu tego podcastu znajduje się wywiad z Aronem Woodem z Londyńskiego Wood Trade Marks and Designs a w nim:

> najnowsze wieście z frontu Ebay v. LVMH wraz z omówieniem sprawy

> zdobycie danych użytkownika współtworzącego wikipedię

> podszywanie się pod osobę publiczną za pomocą twittera

Wszystkich zainteresowanych zapraszam do kierowania się na ten oto link.

-M

Nazwy fikcyjnych technologii jako znaki towarowe

2010-01-08T13:11:00.003+01:00

Nowy telefon wyprodukowany przez Google został nazwany Nexus One. Korporacja złożyła już w amerykańskim Patent and Trademark Office wniosek o zarejestrowanie tej nazwy jako słownego znaku towarowego. Gdzie tkwi haczyk? Otóż dla każdego, kto pamięta film Blade Runner (przetłumaczony na polski, tradycyjnie nie wiedzieć czemu właśnie w ten sposób, jako Łowca androidów), pamięta także jaki model replikantów człowieka znajdował się w centrum akcji - oczywiście Nexus 6. Nazwa modelu została wprost przeniesiona z książki Philipa K. Dicka Czy androidy marzą o elektrycznych owcach?, której adaptacją jest właśnie Blade Runner.

Dlatego właśnie sprawą zainteresowała się fundacja zarządzająca prawami do dzieł Dicka. Z doniesień prasowych wynika, że zostaną podjęte kroki prawne oparte na zarzucie naruszenia przez Google praw do znaku towarowego, zarejestrowanego przez fundację. Z jednej strony nawiązanie jest oczywiste. Z drugiej - ile osób kupi Nexusa One tylko dlatego, że skojarzy im się z fikcyjnymi replikantami z książki sci-fi sprzed 40 lat? Co ciekawe jednak, kiedy Motorola wprowadzała na rynek telefon Droid, co u osób znających Star Wars budzi jednoznaczne skojarzenia, zapukała do drzwi Lucasfilm i otrzymała licencję.

Więcej:
- blog WSJ,
- status znaku Nexus One w USPTO.

Konkurs z prawa autorskiego

2010-01-03T22:23:00.002+01:00

Kiedy: 13 stycznia o 14:30
Gdzie: Olszewskiego 2, s. 218

Zapisy: mailowo (b.widla[AT]uj.edu.pl oraz w siedzibie TBSP na dyżurach Prezydium) do 11 stycznia

Zasady:

Zakres - identyczny z egzaminacyjnym.

- I etap: test (ok. 30 pytań)
- II etap: kazusy (2 stany faktyczne z pytaniami)

W trakcie II etapu wolno korzystać z treści aktów normatywnych, tj. ustawy, konwencji, dyrektyw itp.

Uczestniczy piszą obie części jedną po drugiej, ale kazusy sprawdzane są tylko osobom, które uzyskały 50+% punktów, a jeśli takich nie będzie, to najlepszym 50% uczestników. Do drugiego etapu przechodzi co najmniej 5 osób.

Dokładnie 5 prac kazusowych zostaje przekazanych prof. Traple, która ocenia je. Ocenę z konkursu można wpisać, albo podejść do egzaminu. Laureatowi, który otrzymał w wyniku przystąpienia do egzaminu z przedmiotu prawo autorskie ocenę niższą od uzyskanej w drodze konkursu, wpisywana jest jako ocena końcowa z egzaminu z przedmiotu prawo autorskie ocena z konkursu.

Cały regulamin można pobrać stąd.

Rusza strona prawidłowe przetargi publiczne IT

2010-01-02T14:40:00.009+01:00

Na koniec poprzedniego roku ruszyła strona, która ma zająć się monitorowaniem prawidłowości przetargów publicznych na oprogramowanie organizowanych przez administracje publiczną. Zgodnie z informacjami na stronie projektu zakłada się również działania prewencyjne oraz edukacyjne w dziedzinie przetargów IT. Patronat honorowy nad całym projektem objęło ministerstwo spraw wewnętrznych i administracji. Cały projekt zaplanowany jest na dwanaście miesięcy.

Projekt bardzo cieszy i mam nadzieje, że pozwoli w pewnym stopniu na wejście do administracji publicznej większej ilości firm dostarczających oprogramowanie. Dodatkowo w przypadku użycia otwartego oprogramowania pozwoli zaoszczędzić administracji znaczne kwoty co widać między innymi na przykładzie Katowic (wdrożenie open office) czy Łebie.

Strona Projektu

Informacja ze strony OS NEWS

Informacja o dofinansowaniu projektu ze strony FWIOO

Założenia projektu

Dzień Domeny Publicznej

2010-01-01T15:44:00.002+01:00

Nawiązując do zeszłorocznego wpisu o tej samej prawie porze - Wszystkiego Najlepszego z okazji Dnia Domeny Publicznej. Od dzisiaj więc domenie publicznej przywrócony jest m.in. R. Dmowski. Tu notatka prasowa. I tu informacja. A tu pełna lista "przywróconych".

Przegrana Microsoftu w sprawie naruszenia patentu.

2009-12-24T00:57:00.011+01:00

Microsoft przegrał ostatecznie apelację odnośnie naruszenia patentu kanadyjskiej firmy i4i.
Cała sprawa dotyczyła nielegalnego użycia przez Microsoft języka XML w pakiecie Office, a dokładniej w programie Word. Język ten używany był w plikach DOCX, DOCM oraz w samym formacie XML.

Pierwszy wyrok zapadł w Teksasie na kwotę 200 milionów dolarów na korzyść firmy i4i. Microsoft od tego wyroku się odwołał, ale ostatecznie przegrał i sąd apelacyjny w Waszyngtonie zasądził jeszcze większą kwotę w postaci 290 milionów dolarów.

Gigant z Redmond musi wycofać ze sprzedaży wersje pakietu Office 2007 zawierające XML do 11 stycznia 2010 roku. Z tego, co mi wiadomo, wypuszczona została dodatkowa łatka dla użytkowników usuwająca dany język programu.

Szkoda tylko, że mała firma, która chciała chronić swoją technologię i odpowiednio na niej zarobić, została w ten sposób potraktowana przez Microsoft, który zdominował rynek związany z użyciem języka XML.

Więcej na ten temat - Bloomberg

oraz ZDNET

Treść wyroku tutaj

oraz wcześniejsza instancja.

Na marginesie ugody Google - przegrana we Francji

2009-12-18T17:29:00.003+01:00

Google przegrał proces wytoczony we Francji przed jednego z wydawców. Roszczenie dotyczyło, a jakże, zamieszczenia licznych fragmentów książek chronionych prawem autorskim w serwisie Google Books. Już słyszałem w mediach, że wyrok jest "precedensowy". Może i jest - o tyle, że ktoś się korporacji dobrał do skóry, bo zwłaszcza na gruncie systemu droit d'auteur rozpowszechnianie w ten sposób utworów bez licencji po prostu nie ma szans się obronić. Zasądzono odszkodowanie w wysokości $300.000. Wyrok jest nieprawomocny, ale ma klauzulę natychmiastowej wykonalności.

Ciekaw jestem, na ile projekt Google Books jest obliczony biznesowo w taki sposób, że podobne procesy i odszkodowania są "wliczone w koszty". A może inaczej - na ile koszty te są niższe od wpływów, bo co do takiego założenia leżącego u podstaw całej inicjatywy, mimo wielu dumnych deklaracji o "dostępie do dziedzictwa kulturowego", chyba nie powinno się mieć wątpliwości.

Więcej:
- artykuł w NYT.

Aktualizacja - znalazłem treść wyroku, jest do pobrania tutaj (po francusku).

Kolejna (czyli druga) sprawa RIAA przeciwko użytkownikowi p2p

2009-12-09T12:37:00.003+01:00

Jak dotąd prawie wszyscy użytkownicy oprogramowania peer-to-peer akceptowali proponowane przez RIAA (czyli amerykańską organizację zrzeszającą producentów nagrań) ugody, opiewające na kilka tysięcy dolarów. Prawie, bo dwoje zdecydowało się na proces. Pierwszy wyrok był głośny i skończył się zasądzeniem prawie dwóch milionów dolarów ustawowego odszkodowania (statutory damages) za udostępnienie 24 piosenek. W lipcu ława przysięgłych wydała werdykt w innej sprawie, tym razem opiewający na $675 .000 za 30 piosenek. Do tego doszedł sądowy zakaz (injunction) dalszego rozpowszechniania. Sąd odrzucił argumenty odwołujące się do doktryny fair use. Co ciekawe, oddalił jednak wniosek o sądowy zakaz promowania oprogramowania do dzielenia się plikami, uzasadniając to ochroną wolności słowa.

Cały czas otwarte są pytania o konstytucyjność tak wysokich odszkodowań ustawowych. Warto tu dodać, że minimalna wysokość odszkodowania wynosi w myśl Copyright Act $750, co przy 30 piosenkach daje nieco ponad $22.500. W tej konkretnej sprawie wysokość ugody zaproponowanej przez RIAA to $3.000.

Więcej:
- podsumowanie sprawy na blogu Copyrights & Campaigns,
- artykuł w Wired,
- rozważania sądu o fair use,
- decyzja w sprawie sądowego zakazu.

IP Student - warsztaty - II edycja

2009-12-05T13:36:00.000+01:00

Zapraszamy do udziału w drugiej edycji projektu "IP Student" – cyklu bezpłatnych warsztatów z prawa własności intelektualnej organizowanych przez TBSP UJ we współpracy z Instytutem Prawa Własności Intelektualnej UJ i kancelariami prawniczymi.

Warsztaty poprowadzą wybitni specjaliści: pracownicy naukowi oraz praktycy, na co dzień związani z zagadnieniami IP. Wśród nich znajdą się m.in.: Ryszard Markiewicz, Janusz Barta, Elżbieta Traple, Tomasz Targosz, Marek Bukowski, Jarosław Sroczyński, Xawery Konarski.

Zajęcia adresowane są osób szczególnie zainteresowanych prawem własności intelektualnej. W warsztatach brać będzie udział stała grupa 30 studentów co pozwoli na ich aktywny udział poprzez dyskusje podczas zajęć, analizę kazusów czy przygotowywanie artykułów wprowadzających.

Warsztaty pozwolą także na rozwinięcie praktycznych umiejętności prawniczych, takich jak pisanie umów i sporządzanie pism procesowych. Uczestnicy warsztatów będą otrzymywali materiały za pomocą listy dyskusyjnej, a zaliczenie zajęć będą potwierdzały certyfikaty uczestnictwa w warsztatach.

Szczegóły oraz rejestracja na stronie www.ipstudent.tbsp.pl.

Zebrania naukowe

2009-11-29T16:08:00.002+01:00

Po prawej stronie pojawiła się ramka, w której będziemy umieszczać informacje o nadchodzących zebraniach naukowych Sekcji. Zapraszamy serdecznie wszystkich - zarówno dopiero zaczynających przygodę z prawem własności intelektualnej, jak i "głębiej" zakorzenionych w tej problematyce!

Sprawa siostry Faustyny

2009-11-19T09:50:00.004+01:00

Zbierałem się do napisania tej notki od jakiegoś czasu, ale dyskusja na łamach Rzeczpospolitej wciąż się toczy i zaczynam mieć wrażenie, że wreszcie zaczyna krążyć wokół sedna. Sprawa dzienniczka św. Faustyny Kowalskiej jest kontrowersyjna od początku tego roku - Kościół usilnie stara się zachować monopol prawnoautorski na dzienniczek, o czym pisałem już w styczniu. Problem niedawno odżył za sprawą nie byle kogo, bo prof. Jana Błeszyńskiego. Jego artykuł w "Rz" z 6 października zawiera śmiałą tezę, którą pozwolę sobie zacytować: "„Dzienniczek” św. Faustyny w rękopisie nie został nigdy opublikowany. Ukazały się dwie edycje książkowe. W świetle prawa autorskiego stanowią one opracowania, wydane zresztą za zgodą uprawnionych z tytułu prawa autorskiego do oryginału. Były to więc odrębne od oryginału-rękopisu utwory. „Dzienniczek” w wersji oryginalnej, ze względu na swoją pierwotną formę (m.in. wobec tego, że był pisany w wizji św. Faustyny bez znaków przestankowych i jakichkolwiek korekt), wymagał opracowania".

Z tezą tą podjęli polemikę Krzysztof Siewicz ("Rz" z 20 października): "Prof. Jan Błeszyński twierdzi z kolei, że wydana drukiem wersja „Dzienniczka” jest opracowaniem rękopisu św. Faustyny (miało dojść m.in. do korekty interpunkcji). Istotnie, jeżeli doszło w ten sposób do twórczej ingerencji, to powstał odrębny od oryginału przedmiot ochrony (opracowanie)" i Damian Flisak ("Rz" z 19 listopada). Temu ostatniemu należy się hołd za wskazanie istoty problemu: "Działania osób opracowujących rękopis św. Faustyny miały charakter porządkująco-redakcyjny. Bezładne stylistycznie notatki świętej, poczynione w atmosferze religijnego uniesienia, zostały uporządkowane, wyeliminowano zbędne powtórzenia, błędy ortograficzne, wstawiono znaki przestankowe, rozwinięto pewne skróty. Krótko mówiąc, przekaz świętej uczyniono bardziej zrozumiałym. Moim zdaniem co do zasady czynności tego rodzaju nie powinny być uznawane za twórcze."

Bo czy opracowanie polegające na przepisaniu z rękopisu i poprawieniu interpunkcji jest twórcze? Orzecznictwo sądowe nie mówi "nie", mimo dość jednoznacznych wypowiedzi doktryny sprzeciwiających się takiemu poglądowi. Polecam tu wyroki SN: z dnia 23 czerwca 1936 r., 1 K 336/36 i z 25 marca 2004 r., II CK 90/03 oraz wyrok SA w Warszawie z dnia 16 listopada, 1993 r., I ACr 698/93. Wszystkie są w moim przekonaniu przynajmniej kontrowersyjne, przyznając autorskoprawną ochronę krytycznym edycjom dzieł literackich (por. art. 99[2] p.a.), ale jednoznacznie podkreśla się w nich, że edycja taka musi mieć charakter twórczy. O opracowaniach to samo pisał zresztą prof. Jan Błeszyński, zarówno w swojej książce Tłumaczenie i jego twórca w polskim prawie autorskim, jak i w artykule opublikowanym w księdze pamiątkowej ku czci prof. Czachórskiego.

A co mamy w przypadku dzienniczka, dostępnego tutaj? Moim zdaniem mamy niewątpliwą ochronę prawnoautorską przypisów i wstępu. Cała reszta...cóż, gdyby wyrok z 25 marca 2004 dotyczył nie "Zemsty" i "Ślubów panieńskich" w opracowaniu prof. Inglota, ale dzienniczka św. Faustyny, pewnie byłby taki sam. I tak samo nietrafny. W Polsce ochronę prawnoautorską przyznajemy za twórczość, nie za sweat of the eyebrow, więc z całym szacunkiem za nakład pracy polegający na rozwinięciu niedokończonych wyrazów i poprawieniu błędów gramatycznych czy interpunkcyjnych - to jeszcze nie czyni opracowania.

Ugoda Google po nowemu

2009-11-19T09:45:00.002+01:00

13 listopada opublikowano nową wersję Ugody Google. Obejmuje ona tylko książki wydane w USA, Kanadzie, Australii i Wielkiej Brytanii. Poza tym dopuszczono do digitalizacji firmy inne, niż Google i przewidziano powołanie "nadzorcy" dzieł osieroconych. Nowy tekst można pobrać u źródła, czyli stąd.

Doda jest blacharą

2009-11-11T02:05:00.002+01:00

Odsyłam Was do ciekawego linka. Sprawa o tyle ciekawa, że bliska mi pod względem, że tak powiem, terytorialnym (proces w Zielonej Górze) a pozwany i jednocześnie tryumfujący w tej sprawie jest absolwentem mojego liceum :)

W skrócie Doda poczuła się urażona stwierdzeniem na jej temat, które umieścił w swoim utworze pt. "Podobne przypadki" znany zielonogórski raper Mieszko "Fox" Sybilski (członek formacji Grupa Operacyjna). Z tego co pamiętam facet generalnie w swoich utworach nie oszczędza ludzi, choć przyznać trzeba, że czyni to w sposób inteligentny. Doda została nazwana m. in. blacharą, co ją uraziło. Sąd uznał, że działanie pozwanego pozbawione jest przesłanki bezprawności. Ciekawe.

Tutaj link do artykułu na ten temat.

Spotkanie organizacyjne - 21 października o 18:00

2009-10-17T14:43:00.000+02:00

Zapraszamy wszystkich zainteresowanych na spotkanie organizacyjne sekcji 21 października (środa) o 18:00 w sali 302 na Brackiej 12. Omówimy plany Sekcji na najbliższy rok akademicki, przede wszystkim te dotyczące konkursu z prawa autorskiego, organizacji konferencji i spotkań naukowych. Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych problematyką. Nie wymagamy zdania prawa autorskiego ani innego z grupy przedmiotów z zakresu własności intelektualnej.

W razie pytań proszę o kontakt mailowy: b.widla[malpa]uj.edu.pl.

Ugoda Google - nowy kalendarz

2009-10-08T19:30:00.002+02:00

Sąd zatwierdził zaproponowany nowy harmonogram rozmów nad ugodą Google. W związku z zastrzeżeniami zgłoszonymi przez administrację Obamy, strony mają czas do 9 listopada na przedłożenie nowej wersji ugody. Nikt z bezpośrednio zaangażowanych nie chciał wypowiedzieć się co do tego, na ile poważne mają być zmiany, których celem w założeniu jest ograniczenie negatywnego wpływu na konkurencję. Krytycy ugody wątpią, czy miesiąc to dość czasu. Osobiście jestem przekonany, że scenariusze reakcji na sprzeciw Departamentu Sprawiedliwości USA opracowano już dawno, a rozmowy toczą się przynajmniej od chwili ujawnienia stanowiska rządu, czyli od ponad trzech tygodni.

Więcej:
- artykuł w NYT

Pomysł MK: rejestracja blogów ma być dobrowolna

2009-10-04T20:06:00.004+02:00

Jak donosi „Rzeczpospolita”, Ministerstwo Kultury wpadło na pomysł, by to sami twórcy blogów decydowali o tym czy zarejestrować swój blog (= stać się dziennikarzem) czy też nie rejestrować czyli pisać w sieci tylko amatorsko. Oczywiście za rejestrację musi być pewna „marchewka”, o czym w ostatnim akapicie tego artykułu, który znajduje się tutaj.

Minitrue.com - Amazon płaci za skasowane dane z Kindle

2009-10-04T12:41:00.003+02:00

Ciąg dalszy sprawy skasowania utworów George'a Orwella z czytników Kindle. Otóż Justin Gawronski, czyli chłopak, który razem z 1984 stracił swoje notatki i pracę domową, postanowił pozwać amazon.com. Zawarto ugodę, na mocy której otrzyma on 150.000 USD (nie chce ktoś skasować mojej magisterki?). Do sieci trafił tekst ugody - poniżej tłumaczenie fragmentu:

Amazon nie skasuje zdalnie ani nie zmodyfikuje Utworów [licencjonowanych - przyp. BW] z Urządzeń [Kindle- przyp. BW] zakupionych i używanych w Stanach Zjednoczonych, chyba że: (a) użytkownik wyrazi zgodę na skasowanie lub modyfikację; (b) użytkownik zażąda zwrotu pieniędzy za Utwór lub w inny sposób nie zapłaci za Utwór (np. jeśli karta kredytowa lub debetowa nie przyjmie płatności); (c) decyzja sądowa lub administracyjna [uproszczenie, chodzi o regulatory order - przyp. BW] nakaże skasowanie lub modyfikację; lub (d) skasowanie lub modyfikacja jest rozsądnie konieczna dla ochrony konsumenta lub działania Urządzenia, albo sieci przez którą komunikuje się Urządzenie (np. w celu usunięcia szkodliwego kodu umieszczonego wewnątrz kopii Utworu pobranej na Urządzenie). Postanowienia niniejszego paragrafu nie mają zastosowanie do (a) aplikacji (zarówno tworznej lub oferowanej przez Amazon, jak i podmioty trzecie), programów komputerowych lub innego kodu; (b) treści przemijających, takich jak blogi; lub (c) treści, co do których wydawca ma zamiar dokonywać aktualizacji lub zastępować je nowszymi, w miarę jak stają się dostępne. W odniesieniu do prenumeraty gazet i czasopism, żadne postanowienie niniejszego paragrafu nie zakazuje obecnie stosowanej praktyki, zgodnie z którą starsze wydania są automatycznie kasowane z Urządzenia w celu uzyskania miejsca na nowsze wydania, o ile użytkownik Urządzenia sam nie zapisze starszych wydań.

Wygląda to całkiem rozsądnie, choć zaciekawił mnie fragment dotyczący prawa zdalnego usuwania szkodliwego kodu - czy to kaprys Amazon, czy naprawdę jest to konieczne dla urządzeń działających w modelu cloud computing.

Więcej:
- treść ugody (*.pdf),
- artykuł na techflash.com.

Wysyłanie reklam przez Bluetooth – co to jest?

2009-10-04T07:50:00.002+02:00

http://prawo.vagla.pl/node/8411 – tam artykuł dotyczący rozsyłania reklam za pośrednictwem technologii Bluetooth. Pomysł jest taki: w zatłoczonym miejscu, np. galerii handlowej, specjalny nadajnik wysyłający reklamy wszystkim tym posiadaczom telefonów komórkowych z włączonym Bluetooth-em, którzy znajdą się w jego zasięgu.
I wszystko cacy, poza tym, czego dowiemy się z komentarzy do tego artykułu (zwłaszcza użytkowników opi oraz Tomasz Topa). A mianowicie taki nadajnik w ogóle nie wyśle reklamy użytkownikowi bez jego uprzedniej zgody na przyjęcie takiej reklamy. Czyli rozważanie problemu spamu (niezamówionej informacji handlowej skierowanej do oznaczonego odbiorcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej – art. 10 ust. 1 u.ś.u.d.e.) raczej odpada. Innymi słowy: jeśli dostajemy spam na maila, to znajduje się w naszej skrzynce czy tego chcemy czy nie, można ewentualnie stosować jakieś filtry antyspamowe. Natomiast z Bluetooth-em jest tak, że jeśli nadajnik zechce wysłać reklamę, to na ekranie telefonu jej (zamierzonego) adresata pojawi się zapytanie, czy odebrać dane z tego nadajnika, jeśli klikniemy „nie”, to reklama w ogóle nie zostanie wysłana... Sam to ostatnio testowałem, w układzie telefon + komputer. Chociaż Piotr Waglowski w swoim komentarzu z 24.03, godz. 22:23, pisze, że już sam taki komunikat systemowy jest spamem... Ale czy nie należy prywatności (naruszanej takim komunikatem) oddzielić tu od samej informacji handlowej, przesyłanej dopiero po akceptacji komunikatu? Albo inaczej: czy reklamą jest już samo pytanie jej potencjalnego adresata czy chce ją zobaczyć (np. gdy nadajnik wysyłający, jeśli to technicznie możliwe, ma identyfikację zmienną w zależności od wysyłanej reklamy i już w komunikacie systemowym użytkownik telefonu dowiaduje się jakiego producenta / towaru ma to być reklama)? Ciekawa bardzo jest opinia w tych kwestiach Pawła Litwińskiego, a także Zbigniewa 'zibi' Jarosika dotycząca podobieństwa rozsyłania informacji handlowej przez e-maila i bluetooth-a.

przekręty aukcyjne - dalszy ciąg

2009-10-02T08:52:00.003+02:00

Serwisy aukcyjne dają ogromne pole do popisu dla przeróżnych kombinatorów. Można wszak dostać nie taki towar, można w ogóle towaru nie dostać, można sztucznie budować reputację itd. itd., można też podszyć się pod kupującego, założyć podobny e-mail, wysłać po paru godzinach wiadomość z innym adresem i odebrać nieswoją paczkę. Taki przypadek nienormalnej pomysłowości ujęto w Piotrkowie Trybunalskim, o czym doniosło tvn24.

GNU GPL a prawo francuskie

2009-09-27T16:14:00.002+02:00

W Polsce na temat wolnych licencji mamy kilka ciekawych wypowiedzi doktryny (by wymienić tylko osoby związane z Instytutem Prawa Własności Intelektualnej UJ - artykuły profesorów Barty i Markiewicza i monografię Piotra Wasilewskiego), ale orzeczeń - o ile wiem - jeszcze nie wydawano. Pojawiło się za to orzeczenie z Francji. Stan faktyczny - firma Edu4 rozpowszechniała binaria programu służącego do zdalnego dostępu do komputera łamiąc przy tym postanowienia licencji GNU GPL przez nieudostępnianie kodu źródłowego mimo żądania i usunięcie not copyrightowych. Co ciekawe, jeżeli dobrze zrozumiałem, powództwo zostało wniesione przez...użytkownika, to znaczy organizację zajmującą się kształceniem dorosłych, w której klasach został zainstalowany program, a która chciała mieć dostęp do kodu źródłowego. Przydałoby się wsparcie w zakresie francuskiego, bo przetłumaczenie samego wyroku wydanego przez paryski Sąd Apelacyjny jest ponad moje siły.

Więcej:
- wyrok z uzasadnieniem (fr.)

"CHIP" i bezprawne rozpowszechnianie...

2009-09-25T22:24:00.004+02:00

...czyli o wpadce magazynu komputerowego "CHIP", o której głośno ostatnio, a u nas jakoś bez reakcji. Sprawa jest prosta i dla wydawcy może być bolesna - na płycie DVD dołączanej do gazety znalazł się folder z muzyką sciągniętą z internetu. Pomyłka, czy nie, sabotaż, podły spisek konkurencji - doszło do bezprawnego rozpowszechnienia.

Tutaj doniesienie tvn24, tutaj tegoż serwisu relacja z wycofania magazynu ze sprzedaży oraz przytoczenie opinii wyrażonej w serwisie presserwis.pl przez mec. Jerzego Naumanna.

Ugoda Google - nie tak szybko

2009-09-21T20:14:00.002+02:00

W związku z wątpliwościami zgłoszonymi przez Departament Sprawiedliwości USA, związanymi ze statusem dzieł osieroconych, na które Google uzyskałby faktyczny monopol, można założyć, że słynna ugoda nie zostanie zaakceptowana przez sąd już na początku października. Z drugiej strony, sprzeciw administracji Obamy nie jest kategoryczny, więc ugoda raczej nie trafi do kosza.

Więcej:
- artykuł w NYT.

O Google Books w jednym zdaniu

2009-09-12T13:56:00.002+02:00

W istocie, proponowana ugoda dałaby Google licencję na to, żeby najpierw naruszać prawa, a potem pytać, za zgodą sądu.

- Marybeth Peters, dyrektorka Copyright Office, w trakcie przesłuchania w Kongresie.

Razem z nią na pytania członków Kongresu odpowiadał też prawnik Google, David Drummond. Najważniejsze wypowiedzi można znaleźć na stronie NYT.

Kasowanie dowodów

2009-08-29T12:50:00.004+02:00

O sprawie pisał już jakiś czas temu Olgierd Rudak, ale chyba i tak warta jest odnotowania. Otóż po tym, jak były Prokurator Krajowy Janusz Kaczmarek i jego żona Honorata pozwali wydawnictwo Axel Springer za opublikowanie na stronie internetowej Dziennika stenogramów z ich przesłuchań. A niedługo później stenogramy z owej strony usunięto.

Oczywiście zachowały się w cache'u Google, a zapewne także w serwisie web.archive.org. I tu dochodzimy do tego, dlaczego warto tę sprawę odnotować jeszcze raz. Otóż, jak podaje internetowe wydanie Gazety Wyborczej:

Stenogramów w portalu Dziennik.pl nie ma. W kopiach przetrwały jednak w internecie. Kaczmarkowie dostarczyli je sądowi. - Ja nie mogę odpowiadać za to, co się dzieje na stronach Google'a. Nie widziałem jeszcze wyroku sądu, który opiera się na kopiach - odparł mec. Wdowczyk [Artur Wdowczyk, pełnomocnik wydawnictwa - przyp. BW]

Trudno oprzeć się wrażeniu, że by się przydał - wyjaśniłby wątpliwości co do skutków tego, że w internecie nic nie ginie.

Bez komentarza?

2009-08-26T00:19:00.005+02:00

Bo co tu dużo mówić. Kupuje człowiek maliny i widzi to:

Co momentalnie kojarzy się z tym. I orientuje się człowiek, że źle z nim, bo zaczyna się zastanawiać, czy i jaki przepis może tu mieć zastosowanie. Potem chce o tym napisać na blogu, ale myśli, że robienie szerokiej analizy może spotkać się z niechęcią Malinowego Farmera z gminy Kłecko, więc rezygnuje, zostawiając rozmyślania Czytelnikom. Zachęca jedynie do zajrzenia do bazy Urzędu Patentowego i przejrzenia zapisów o prawie do słownych znaków towarowych. Najpierw nr 327848, chroniony w klasach 35, 41 i 45 klasyfikacji nicejskiej. Potem 344060 - tu na pierwszy rzut oka robi się znacznie ciekawiej, ale...

Internauci - strzeżcie się! Projekt MSWiA.

2009-08-20T09:40:00.003+02:00

W MSWiA powstał kontrowersyjny pomysł inwigilacji internautów przez służby typu CBA, ABW, Policję; projekt zakłada nowelizację ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Ciekawe jak się to rozwinie. Tu link do artykułu w Rzeczpospolitej.

"Pedał" tak, ale od roweru(!) ;-)

2009-08-05T02:18:00.005+02:00

Pisałem już o tej sprawie (choć skrótowo; swoją drogą czuję się jak pewien słynny Profesor robiąc linki "sam do siebie" ;-) ) parę miesięcy temu. Teraz zapadł wyrok, jak rozumiem w pierwszej instancji.

Z relacji prasowych możemy się dowiedzieć, że słowo "pedał" użyte w stosunku do homoseksualisty narusza wg sądu dobre imię i godność powoda. Pozwana ma zapłacić 15 tys. zł zadośćuczynienia. Wyrok jest dość głośny, wspominają o nim wszystkie większe polskie media traktując go jako bardzo istotny precedens.

Oczywiście bardzo dobrze, że taki wyrok zapadł; na pewno da to kolejny argument środowiskom gejowskim jeśli chodzi o obronę praw tej mniejszości. Nie przeceniałbym jednak, w odróżnieniu od Roberta Biedronia z Kampanii Przeciw Homofobii, roli jaką te orzeczenie odegra w przyszłości:

"Obrażanie gejów i lesbijek jest w Polsce powszechne, ale wierzę, że teraz, kiedy sąd przestał nas traktować jak obywateli drugiej kategorii, społeczeństwo też przestanie"

Co więcej nie znam przykładów by polskie sądy traktowały kiedykolwiek homoseksualistów jako "obywateli drugiej kategorii", ale to może zostawmy. Co innego społeczeństwo. I tutaj nic się nie zmieni, przynajmniej na razie. To znaczy nie wierzę w magiczne działanie tego orzeczenia. Tak czy owak taki wyrok to kolejny krok naprzód w swoistej pracy u podstaw mającej na celu pokazanie homoseksualizmu jako zjawiska, które w państwie demokratycznym powinno być przynajmniej tolerowane. Na pewno jednak politycy będą musieli bardziej uważać i nie będą mogli sobie pozwolić na wypowiedzi takie jak ta. Chociaż były wiceminister edukacji Mirosław Orzechowski zdążył już na swoim blogu zaapelować:

"Proszę moich Czytelników, żeby nie rezygnowali łatwo z polskich przyzwyczajeń językowych i kulturowych. Pojęcia tworzą życie i ludzkie zbiorowości, sędzia ze Szczecina chciałby stać się takim językoznawcą. Szkoda, że nie podpowiedział, jak można 'bezpłatnie' a bardziej przystępnie nazywać sodomitów i pederastów. Był kiedyś 'Wielki językoznawca', ale na szczęście umarł i niewiele zostało po jego misji. Jestem przekonany, że niewiele zostanie też po dzisiejszym wyroku sędziego ze Szczecina."

Ech.

Sprawa jednak na pewno stała się już polityczna. Oto wypowiedzi polityków cytowane przez prasę:
- Paweł Poncyliusz (PiS): "Nie wypada komentować wyroku sądu, ale tym razem poszedł trochę za daleko" oraz "Nie pochwalam używania takich słów, ale czy powinniśmy w związku z tym sądzić się o każdego 'sukinsyna'. Nie sądzę";
- Stefan Niesiołowski (PO): "Uznaje wszystkie wyroki sądu, ale ten jest rzeczywiście nieprawdopodobnie wysoki", "To niewątpliwie jest obelga i jak widać lepiej tak nie mówić", "Ja za dużo gorsze określenia dostałem jedynie 10 tys. złotych" ;-) ;
- Joanna Senyszyn (SLD): "Nigdy wcześniej nie było takiego wyroku. Sąd zrobił pierwszy krok moim zdaniem w dobrym kierunku", "W Polsce jak chce się kogoś obrazić to się go nazywa Żydem albo pedałem. Najwyraźniej sąd zdecydował, że należy z tym wreszcie skończyć";

Czyli jest temat w politycznym sezonie ogórkowym, więc politycy od razu włączyli komórki podczas urlopów :)

Garść linków:
gazeta.pl
dziennik.pl
tvn24.pl
bibuła.com

P.s. Będę polował na uzasadnienie.

Zbiorowy zarząd chroni twórców - przypadek brytyjski

2009-07-27T16:50:00.004+02:00

Gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą, czyli po raz kolejny procedura takedown notice posłużyła do zdjęcia z internetu klipu rozpowszechnianego przez samego twórcę. Remix przygotowany przez Calvina Harrisa został usunięty z YouTube...z jego własnego konta, na wniosek British Phonographic Industry, czyli organizacji zrzeszającej brytyjskich wydawców muzyki, w tym wszystkie najpotężniejsze wytwórnie (Warner, EMI, Sony, Universal). Podobno bez ostrzeżenia. Co o tym myśli sam artysta?

Otóż, nie jest zachwycony.

Buszujący w prawie autorskim - druga instancja

2009-07-25T18:53:00.002+02:00

Ciąg dalszy sprawy, o której pisałem kilka razy - autor Coming Through The Rye odwołał się do federalnego sądu apelacyjnego.

Więcej:
- notka AP.

Luka w systemie ERK UJ – wykryta i zatkana

2009-07-24T02:45:00.002+02:00

Dziwię się, że Vagla nie podlinkował tego jeszcze w swoim serwisie. Jak tytule tego wpisu - KLIK!

Hejnał z Wieży Mariackiej będzie znakiem towarowym?

2009-07-22T19:04:00.006+02:00

O TUTAJ. Urząd Miasta Krakowa dokonał zgłoszenia hejnału do Urzędu Patentowego RP – w celu przyznania temuż hejnałowi prawa ochronnego jako znakowi towarowemu.

Od siebie, do ostatniego akapitu linkowanego artykułu, dodam jeszcze, że w południe hejnał jest transmitowany w radiu: w całości przez Program I Polskiego Radia, a także w jednej czwartej przez Polskie Radio Kraków.